Joggen, Frisbee en een nachtelijk bezoek aan het politiebureau

"Als je reist met de ogen en oren van de God die je uitzond, dan zul je prachtige dingen zien en bijzondere mensen ontmoeten."

Zo ging het stukje van Henri Nouwen waar ik in een vorig blog over schreef...
Het is weer een bijzondere week geweest en het bovenstaande bleek weer meer dan waar te zijn.

Voordat ik vertel over hoe ik van vrijdag- op zaterdagnacht om 4 uur op het politiebureau terecht kwam, wil ik eerst vertellen dat ik lekker sportief bezig ben geweest.

Naast de beweging die ik hier heb door al het wandelen van de ene naar de andere plek, heb ik mij woensdagavond behoorlijk in het zweet gewerkt door samen met mijn baas/colega Lukas en appartementgenoot Jonatas te gaan joggen in de Jerusalem Forest. Een enorm mooi gebied op de Mount Herzl, waar ook Yad Vashem is.
In het begin lukte het me nog om mee te joggen en ik ben een heel eind gekomen. Het duurde alleen niet zo heel lang voor ik Lukas en Jonatas uit het oog verloren was. Het grootste gedeelte heb ik gewoon moeten lopen, omdat mijn conditie niet toeliet alles te joggen.
Toch was het zeker de moeite waard en zijn we van plan dit komende woensdag weer te doen.

Vervolgens ben ik donderdagavond met een groep jongeren gaan Ultimate Frisbeeën.
Hiervan heb ik enkele foto's:

Ik was blij verrast dat ik met mijn beperkte (lees 'slechte') conditie alle 4 de potjes mee heb kunnen doen.

Zij doen dit (bijna) elke zondagmiddag en heel af en toe dus ook tussendoor. Ik ga zeker proberen hier regelmatig aan mee te doen.

Op vrijdagavond ben ik met Jonatas naar Yad HaShmona geweest. Een soort dorp bewoond door Messiaanse Joden met oa een gasthuis waar Christelijke jongeren meestal enkele maanden als vrijwilliger werken.

Een vriend van Jonatas, die ik ook een paar keer ontmoet had, had dit ook gedaan en gaf nu zijn afscheidsfeest.
We hadden een auto van ICEJ kunnen lenen, dus op de terugweg hebben we een aantal meiden die ook in Jeruzalem verbleven thuis gebracht.

De 3 meiden die we hebben thuisgebracht (Becki uit Engeland, Eva en Anna uit Finland) en Nelson, de vriend van Jonatas die afscheid nam (ik sta op de achtergrond te praten met Johannes uit Zuid Afrika)

Jonatas voorzag van live muziek

Toen we de laatste (rond 2uur/half 3) afzetten, klopte er ineens een jongen overstuur op ons raampje. Zijn Iphone was gestolen en er stond belangrijke informatie op, wat hem zijn baan kon kosten als hij het kwijt raakte. Hij vroeg of hij met Jonatas' mobiel de politie mocht bellen. Het was duidelijk dat hij helemaal overstuur was en dus besloten wij met hem mee te gaan.

Hij was namelijk een Arabische Christen en kende de jongen die hem beroofd had en wist waar hij waarschijnlijk naartoe ging.

De politie wist de dief te pakken en de jongen moest dus naar het politiebureau voor aangifte en om zijn Iphone te halen. Jonatas en ik voelde allebei aan dat we met hem mee moesten gaan en we hebben dus om tussen 3 en 4 op het politiebureau (en daarna bij het naar huis brengen) met hem over het geloof gehad.

Hij was dus Christen en heeft ook een soort Discipelschapsschool gevolgd, maar hij was de Rabijnse boeken gaan lezen en gaan twijfelen of Jezus echt de Messias was.

Het was dus duidelijk dat het geen toeval was dat wij om die tijd op die plek waren en met hem vervolgens dat gesprek hebben gehad.

Hij was enorm enthousiast en heeft het nummer van Jonatas gehad. Misschien hebben we de gelegenheid hem nog een keer te ontmoeten.

Ook vandaag heb ik weer heel wat meegemaakt. Ik ben vandaag om 8 uur van huis vertrokken om de muur weer op te gaan en kwam pas vanavond 9 uur weer thuis. De hele dag op stap geweest en natuurlijk alweer enorm veel meegemaakt wat ik maar niet allemaal ga benoemen.

Ik laat het hier maar weer bij en weet zeker dat ik de volgende keer weer heel wat nieuws te melden heb.