zaterdag 27 november 2010

Doop, toewijding en dankzegging

Terwijl de kachel de kou buiten de huizen in Nederland probeert te houden, hebben wij hier nog steeds warm weer. Temperaturen zijn nu wel een stuk koeler, maar nog steeds zijn ze rond de 25 graden en koelt het nu alleen in de avond af. Zelfs dit weekend wordt er zelfs weer ongeveer 28-29 graden voorspeld.

Terwijl jullie dus zitten te koukleumen, heb ik op 12 november mijn dag (van rond de 30 graden) doorgebracht op het strand.

Het hoofd van de Media afdeling (David Parsons) is getrouwd met een Nederlandse vrouw (José) en samen hebben zij een zoon Jonathan (Joni). Joni werd op 9 november 12 jaar en we hebben dit op 12 november op een strand tussen Ashkelon en Ashdod gevierd tegelijkertijd dat hij die dag gedoopt zou worden.



Na eerst wat gedronken te hebben en nadat de eerste waterratten het water hadden getest...





...vertelde David eerst iets over wat de doop inhoudt. Hierna las José een bijbeltekst voor die zij had gekregen voor Joni als dooptekst.
Hierna kon Joni gedoopt worden, waarna we wat lekker konden eten en drinken op het strand of lekker konden zwemmen.









Het was een hele bijzondere dag en ik vond het heel bijzonder hier bij te mogen zijn. Ik moet wel toegeven dat ik aan jullie moest denken terwijl ik lekker van de zon genoot :)

Eergisteren (25 november) was ook een heel bijzondere dag.
Zoals de meesten van jullie wel weten is de ICEJ, in samenwerking met Yad Ezer L'Haver, al lange tijd bezig met een Holocaust Survivor Home in Haifa; een verzorgingshuis speciaal voor holocaust overlevenden. Terwijl dit gebouw nog verbouwd werd, kwam er een optie om nog een 2e gebouw aan te schaffen en te verbouwen. Tijdens de officiele openingscermonie eind september, hebben wij een cheque kunnen aanbieden, waarmee ook dat gebouw aangeschaft kon worden.

Vandaag was de toewijding van het 1e Holocaust Survivor Home, waarbij de Tora in een mars, onder begeleiding van dans en muziek, naar het Holocaust Survivor Home werd gebracht en de Synagoge werd geopend.


























Ondanks dat het gebouw zelf al officieel geopend was, was dit toch nog een belangrijke gebeurtenis. Ook werd na de toewijding van de Synagoge de start van de verbouwing van het 2e gebouw gevierd.



Dit is (voor ons) een heel bijzonder project, omdat dit niet enkel de Holocaust overlevenden beinvloed, maar dit in heel Israel aandacht krijgt en zelfs internationaal een impact heeft. We kunnen door dit project zo geweldig deze mensen steunen en bemoedigen.
Dankzij de giften die we hebben gekregen, zijn wij in staat geweest deze gebouwen aan te schaffen, maar de renovatiekosten zijn zelfs hoger dan de aanschafprijs. Mocht je dit project financieel willen ondersteunen, neem dan contact met mij op.


Tenslotte had ik gister bij Melissa (werkt bij de Aid department van de ICEJ) samen met 12 anderen een geweldig Thanksgiving diner. Bijna iedereen had zelf iets gemaakt en alles smaakte geweldig!









Na aan het einde van de maaltijd nog keuze te hebben gehad uit 8 verschillende deserts gingen we vol, maar voldaan weer uit elkaar.







Ik heb in ieder geval weer foto's geupload, dus bekijk ze op http://picasaweb.google.com/mgmaassen


Tenslotte nog een belangrijk verzoek. Nog steeds regent het niet in Israël en dit is een groot probleem. Als het voor het eind van november nog niet heeft geregend worden sommige zuivelproducten (zoals melk en boter) zo moeilijk leverbaar, dat de prijzen hiervan minstens 50% omhoog zullen gaan.
Door de droogte daalt het waterniveau van het meer van Galilea (de hoofdbron voor water in Israël) op dit moment ruim 1,5 centimeter per dag en is het al een meter onder het kritieke niveau en zal waarschijnlijk binnenkort het laagste niveau ooit gemeten bereiken...
Tegelijkertijd zijn er weersvoorspellers die geen regen verwachten voor het einde van dit jaar.
Jullie gebed is dus echt hard nodig.
Willen jullie bidden dat God dit land wilt zegenen met regen?

woensdag 10 november 2010

The Feast of Tabernacles en belangrijk bezoek

Hallo allemaal,

Wat gaat de tijd toch snel... Voor je het weet is er alweer ruim 1,5 maand om.
Er is ook zoveel gebeurd de laatste tijd. Zoals jullie misschien wel begrijpen is de Feast of Tabernacles periode een drukke tijd geweest. We hebben lange dagen gemaakt. Meestal was het 7 uur al aan het ontbijt zitten en pas middernacht klaar. Zeker de laatste 2 dagen van het feest waren een gekkehuis, waar we alles moesten opruimen bij het conferentiecentrum waar het evenement gehouden werd en tegelijkertijd alles moesten opbouwen bij Ein Gedi (bij de Dode Zee) voor de "Grand Finale".
De laatste dag vertrok ik zelfs om 6 uur 's ochtends en was ik 3 uur 's ochtends (de volgende dag) pas weer thuis. Een werkdag van bijna 21 uur!!

Toch heb ik een geweldige tijd gehad. Ik heb misschien iets minder van de programma's zelf mee gekregen, maar om achter de schermen te werken met alle vrijwilligers... De zangers, muzikanten, dansers, de ushers (soort gastheren en -vrouwen), beveiliging, etc. Er komt zo enorm veel bij kijken en er lopen dan ook meer dan twee honderd vrijwilligers rond. Echt geweldig!

Eén van de mooiste onderdelen (voor mij) tijdens The Feast of Taberrnacles is The March of Jerusalem, waarbij verschillende lokale (zoals brandweer, leger en zorginstellingen) en internationale organisaties (zoals de ICEJ en enkele andere organisaties) een mars lopen door de nieuwe stad naar de oude stad van Jerusalem om hun steun voor Israel te uiten.
















Voor mij was echter het hoogtepunt dat mijn moeder en oma er waren en ik tijdens het programma van maandag 27 september vrij was en met hen hier naartoe kon gaan.



Ook de laatste avond (bij Ein Gedi) kan ik tijdens het programma bij hen zitten.




Vervolgens heb ik nog een paar dagen moeten werken en zijn mijn moeder en oma naar o.a. Tiberias en Netanya gegaan. Op woensdag 6 oktober kwamen zij weer terug in Jeruzalem en zijn ze de laatste paar nachten bij mij blijven slapen. Donderdag en vrijdag was ik vrij, dus kon ik hen Jeruzalem een beetje laten zien. Zo zijn we o.a. naar Yad Vashem, de Haase Boulevard (met een geweldig uitzicht over de oude stad), de olijfberg en de Graftuin geweest.









Op zaterdag heb ik ze naar het vliegveld gebracht en gingen zij weer terug naar Nederland.
Voor mij begon op maandag weer het werk. Niet helemaal zoals ik gewend was, want de woensdag ervoor was het Lukas' laatste werkdag. Sinds 11 oktober werk ik dus alleen. Gelukkig heeft Lukas nog een paar keer wat dingen kunnen uitleggen, maar uiteindelijk is hij op 25 oktober definitief vertrokken naar Zwitserland.

Zoals de meesten wel weten is dit een grote uitdaging voor mij, omdat ik totaal geen ervaring had op dit gebied toen ik naar Israël kwam. Ik heb veel geleerd van Lukas, maar er ligt een hele spannende tijd voor de boeg. Zeker nu eerdaags de regenbuien worden verwachten (we hebben er nu nog maar slechts 1 gehad) en ik de eerste meldingen zal gaan ontvangen van lekkages, verstopte afvoeren etc.
Toch heb ik ook veel rust. Ik weet zeker dat God mij hier naartoe gebracht heeft en dat hij mij voorziet in alles wat ik nodig heb. Ook wat de wijsheid betreft om dit werk te kunnen doen.
Ik kijk dus ook enorm uit naar wat de (nabije) toekomst brenge moge.

Nou dat was het weer. Zo zijn jullie weer een beetje op de hoogte.
Kijk ook weer op mijn foto pagina voor meer foto's: http://picasaweb.google.com/mgmaassen