The Feast of Tabernacles en belangrijk bezoek

Hallo allemaal,

Wat gaat de tijd toch snel... Voor je het weet is er alweer ruim 1,5 maand om.
Er is ook zoveel gebeurd de laatste tijd. Zoals jullie misschien wel begrijpen is de Feast of Tabernacles periode een drukke tijd geweest. We hebben lange dagen gemaakt. Meestal was het 7 uur al aan het ontbijt zitten en pas middernacht klaar. Zeker de laatste 2 dagen van het feest waren een gekkehuis, waar we alles moesten opruimen bij het conferentiecentrum waar het evenement gehouden werd en tegelijkertijd alles moesten opbouwen bij Ein Gedi (bij de Dode Zee) voor de "Grand Finale".
De laatste dag vertrok ik zelfs om 6 uur 's ochtends en was ik 3 uur 's ochtends (de volgende dag) pas weer thuis. Een werkdag van bijna 21 uur!!

Toch heb ik een geweldige tijd gehad. Ik heb misschien iets minder van de programma's zelf mee gekregen, maar om achter de schermen te werken met alle vrijwilligers... De zangers, muzikanten, dansers, de ushers (soort gastheren en -vrouwen), beveiliging, etc. Er komt zo enorm veel bij kijken en er lopen dan ook meer dan twee honderd vrijwilligers rond. Echt geweldig!

Eén van de mooiste onderdelen (voor mij) tijdens The Feast of Taberrnacles is The March of Jerusalem, waarbij verschillende lokale (zoals brandweer, leger en zorginstellingen) en internationale organisaties (zoals de ICEJ en enkele andere organisaties) een mars lopen door de nieuwe stad naar de oude stad van Jerusalem om hun steun voor Israel te uiten.

Voor mij was echter het hoogtepunt dat mijn moeder en oma er waren en ik tijdens het programma van maandag 27 september vrij was en met hen hier naartoe kon gaan.



Ook de laatste avond (bij Ein Gedi) kan ik tijdens het programma bij hen zitten.




Vervolgens heb ik nog een paar dagen moeten werken en zijn mijn moeder en oma naar o.a. Tiberias en Netanya gegaan. Op woensdag 6 oktober kwamen zij weer terug in Jeruzalem en zijn ze de laatste paar nachten bij mij blijven slapen. Donderdag en vrijdag was ik vrij, dus kon ik hen Jeruzalem een beetje laten zien. Zo zijn we o.a. naar Yad Vashem, de Haase Boulevard (met een geweldig uitzicht over de oude stad), de olijfberg en de Graftuin geweest.









Op zaterdag heb ik ze naar het vliegveld gebracht en gingen zij weer terug naar Nederland.
Voor mij begon op maandag weer het werk. Niet helemaal zoals ik gewend was, want de woensdag ervoor was het Lukas' laatste werkdag. Sinds 11 oktober werk ik dus alleen. Gelukkig heeft Lukas nog een paar keer wat dingen kunnen uitleggen, maar uiteindelijk is hij op 25 oktober definitief vertrokken naar Zwitserland.

Zoals de meesten wel weten is dit een grote uitdaging voor mij, omdat ik totaal geen ervaring had op dit gebied toen ik naar Israël kwam. Ik heb veel geleerd van Lukas, maar er ligt een hele spannende tijd voor de boeg. Zeker nu eerdaags de regenbuien worden verwachten (we hebben er nu nog maar slechts 1 gehad) en ik de eerste meldingen zal gaan ontvangen van lekkages, verstopte afvoeren etc.
Toch heb ik ook veel rust. Ik weet zeker dat God mij hier naartoe gebracht heeft en dat hij mij voorziet in alles wat ik nodig heb. Ook wat de wijsheid betreft om dit werk te kunnen doen.
Ik kijk dus ook enorm uit naar wat de (nabije) toekomst brenge moge.

Nou dat was het weer. Zo zijn jullie weer een beetje op de hoogte.
Kijk ook weer op mijn foto pagina voor meer foto's: http://picasaweb.google.com/mgmaassen