Alweer 21 dagen voor bij sinds mijn vorige post... De tijd gaat hier zo ontzettend snel.

Het eerste wat ik wil delen is dat op 6 juni Corrie Ten Boom bij de King of Kings was. Helaas is de echte Corrie in 1983 overleden, maar Susie Sandager heeft het op haar genomen om de rol van Corrie Ten Boom te spelen en op deze manier haar herinneringen te laten herleven.
Het was heel bijzonder. Ik ben te jong om Corrie zelf gekend te hebben, maar zo kon ik haar toch nog "live" meemaken.

Joel (een vriend van een collega) is ruim 2 weken in Israël geweest en heeft deze bij mij doorgebracht.

Omdat Jonatas (mijn huisgenoot) een maand in Brazilië is was er een bed vrij.

Vervolgens heb ik 16 juni Peter opgehaald van het vliegtuig opgehaald, die ook bij mij thuis bleef slapen.
Hieerdoor verschoof Joel (tijdens de laatste paar dagen van zijn verblijf) door naar de bank.
Peter ken ik van 3 Grafted Tours die ik heb gedaan. Hij leidt Grafted in Amerika en we zijn goed bevriend geraakt tijdens de tours. Het was dus erg gaaf om elkaar te zien.
Hij is hier om mee te helpen aan de Grafted Summer Hands On Tour als leider, die 1 juli van start gaat.

Donderdagavond heb ik vervolgens mijn moeder opgehaald van het vliegveld.
Zij is hier een week geweest. Overdags ging ze lekker haar gang en dan gingen we 's avonds verschillende dingen doen. Eén van de hoogtepunten was dat we vrijdagavond naar de Ben Yahuda straat zijn gelopen om daar 'íets' (ik had haar namelijk niet verteld wat) te doen.
Tot we ineens Esther Knoester zagen aanlopen.
Vlak voor zij gaan verhuizen naar Dimona hadden Albert en Esther nog tijd gevonden om met mij en mijn moeder Shabbats maaltijd te houden. Dit was heel gezellig.






Zaterdagmiddag zijn we naar David Parsons geweest. Hij is Amerikaans, leidt de media afdeling van de ICEJ en is getrouwd met een Nederlandse vrouw. Hij is zelf ook oranjefan, dus we hebben bij hem de wedstrijd Nederland-Japan gekeken.
Zo zijn we de hele week wel bezig geweest:


Met Joel en mijn moeder proclamatiewandeling gedaan op de muur




Verjaardagsdiner van Tirza








Uit eten bij een vegetarisch restaurant

Donderdag hebben we weer afscheid genomen, waarna ik haar in een Sherut (een soort taxibusje) aan de horizon heb zien verdwijnen.

Nu ben ik bezig met de voorbereidingen voor donderdag, want dan ga ik ook mee met de Grafted Tour.
Dit betekend dat ik vanaf woensdag 12 dagen praktisch onbereikbaar ben, geen emails zal beantwoorden en niets zal posten.
Ik heb daarna vast wel weer genoeg te melden, dus hoop dan weer een blog te post.
Vergeet niet op mijn fotopagina te kijken voor meer foto's:

http://picasaweb.google.com/mgmaassen

Shavuot, Ein Gedi/Masada/Arad, Jeruzalem

Hey allemaal,

Zoals ik al had geschreven heb ik een hoop te melden.
Ik begin maar bij Shavuot. Op 19 mei was het Shavuot. Shavuot is één van de twee oogstfeesten (de andere is Succot) en is 50 dagen na Pesach (Pasen). Tijdens Shavuot wordt de eerste oogst opgedragen aan God.
God is degene die voorziet en dit is reden om Hem hiervoor dankbaar te zijn.
Een tweede reden is dat de Rabijnen hebben teruggerekend dat op dezelfde dag als Shavuot de Torah aan Mozes werd gegeven.
God voorziet dus niet alleen in voedsel voor het lichaam, maar ook voor de ziel.

Tijdens Shavuot ben ik met een aantal anderen van de ICEJ naar Yad HaShmona geweest waar een bijeenkomst van Messiaanse Joden was.
Er waren honderden Messiasbelijdende joden (ongeveer 600-700) en er werd gedanst, gezongen en gepicknickt.










Ook Albert en Esther kwam ik hier tegen!

Vrijdag 22 mei ben ik samen met 2 vrienden (Jonathan en Magnus, die beiden bij Bridges of Peace werken) naar de Dode Zee gereden.


Ik met Magnus (uit Zweden) en Jonathan (uit Engeland)

Daar hebben wij onze tent opgezet vlakbij de Dode Zee bij Ein Gedi Beach; een mooie plek op het laagste punt ter wereld, ruim 400 meter onder de zeespiegel.
Helaas kregen onverwachts bezoek van een sterke wind die onze tent wegblies.
Met al onze bagage moest er toch minstens 1 iemand in de tent blijven om te zorgen dat deze op zijn plek bleef.
De sterke wind was ook reden van veel herrie in de tent, waardoor ik 's nachts maar een uur heb geslapen.
De volgende ochtend zouden we om iets voor 4 uur opstaan om bij Masada de zonsopgang te zien, maar vanwege de sterke wind zijn we om 3 uur opgestaan om de tent op te breken.
Om ongeveer kwart voor 5 begonnen wij aan onze klim naar Masada.
Zoals je kunt zien is het een geweldig uitzicht en was het erg mooi om de zon op te zien komen.





Halverwege de klim naar Masada


Masada bereikt


Deze vogels aten letterlijk uit mijn hand



Uiteindelijk hebben we 8 uur bij Masada rondgebracht.

Gezien onze ervaring die nacht ervoor, hadden we besloten om de volgende nacht maar in een jeugdhostel bij Ein Gedi door te brengen.
Na onze spullen op onze kamer gezet te hebben, zijn we vrijwel direct weer vertrokken om Ein Gedi Springs te bezichtigen en hier nog even af te koelen in het water.






Tijdens het avondeten zaten wij aan tafel met Phillippe en Safine. Zij komen uit België, zijn Katholiek en hebben een enorm hart voor Israël. Phillippe, strijdt tegen de vervangingsleer (dat God de Joden heeft verstoten als zijn volk en de kerk hiervoor in de plaats heeft aangenomen) en heeft grote plannen (o.a. is hij bezig met het schrijven van een boek) om de Katholieke kerk op de hoogte te brengen van Gods plannen met Israël volgens de bijbel.
We hebben samen lang gepraat en gebeden.
Hierna was het al laat en waren we erg moe. We hebben nog een potje Jeruzalem Kwartet gespeeld en zijn daarna naar bed gegaan.

De volgende dag zijn we vertrokken naar Arad, waar we naar de Fountain of Tears zijn geweest. De Fountain of Tears (Fontein van Tranen), is een kunstwerk gemaakt door Rick Wienecke, waarbij hij de laatste 7 zinnen van Jezus aan het kruis doortrekt naar het verdriet en het leiden van de Joden tijdens de Shoah (Holocaust).













Dit was echt heel bijzonder. Iedereen die ooit in Israël is raad ik zeker aan hier naartoe te gaan.
Meer informatie kan je hier vinden:
http://fountainoftearsdocumentary.com/about/

Zondagochtend hebben we tijdens de proclamatiewandeling een langere route gelopen van 3,5 uur. Er was die week een groep Duitsers met Bart Repco meegelopen en die dag waren zij er voor het laatst. We zijn vanaf de Jaffa Poort linksom gelopen. Als Bart deze richting op loopt lopen we normaal tot de Damascus poort, maar dit keer zijn we helemaal doorgelopen naar de Leeuwen Poort, daar de muur afgegaan en via de Moslim begraafplaats (die voor de Gouden Poort is aangelegd om de komst van de Messias tegen te houden) weer naar de Hurca Synagoge gelopen. Het was heel bijzonder, zeker bij de Gouden Poort hebben we best lang geproclameerd en besproken hoe het (waarschijnlijk) zal zijn als de Messias terugkomt en uiteindelijk de wandeling afgelopen met het blazen op de Sjofar, vlak voor de Gouden Poort.



Na de kerk zijn we uit eten geweest vanwege Jan's verjaardag en vertrek. Vandaag heb ik haar namelijk naar het vliegtuigveld gebracht en is zij weer onderweg terug naar Guatamala. Ik zal haar zeker missen.







Op maandagavond ben ik met Michelina naar de oude stad geweest. Ik heb haar donderdag van het vliegveld opgehaald, omdat zij hier 6 weken stage loopt bij Grafted. In de oude stad zag ik toch wel één van de beste verkooptechnieken die ik ooit gezien heb.






Pre-3e tempel aanbieding.
Koop nu voordat de tempel herbouwd is en de prijzen stijgen.



In de afgelopen 3 weken sinds mijn laatste post heb ik natuurlijk alweer veel meer meegemaakt, maar ik hou het hier maar weer bij.
Ik ga nu maar weer lekker mijn bed in kruipen, dus vanuit Israël zeg ik Layla Tov (goede nacht)!