Weet je zeker dat ik maar 1 jaar ouder ben geworden? + een nieuwe bestemming voor het weekend

Twee blogs snel achter elkaar. Vergeet zeker niet mijn vorige te lezen :)

Gister was mijn verjaardag. Natuurlijk is er weer genoeg gebeurd om te bloggen. Ik heb een aantal kaarten ontvangen van o.a. de Bazuin, de huiskring, Cor en Bellie en anderen, had een koker ontvangen van Shirley met hierin een enorm mooie poster en een klein knuffelbeertje en enorm veel mailtjes, en krabbels op Hyves en Facebook.
Was erg leuk allemaal, maar natuurlijk moest er gister wel gewerkt worden. Tijdens het werk wees Lukas mij er echter op dat ik toch wel erg oud geworden was in een dag.
Toen zag ik in de spiegel tot mijn schrik dat ik toch wel wat grijze haren heb gekregen.

Oei... ik krijg grijze haren...

En het is niet eens opzet...

Wat dus het geval was: Ik was met Lukas ee appartement aan het opknappen en hierbij moesten een aantal muren geschuurd worden. Ook moest er een stuk plafond geschuurd worden, waardoor ik dus aardig wat stof op mijn hoofd kreeg. Hierboven dus het resultaat.

Tijdens de lunch werd er voor mij en Mark (een medewerker die ook jarig was) gezongen en kregen we een klein taartje.

Van Tirza en Jan kreeg ik een uitnodiging om na het werk te gaan eten bij Foccacia; een restaurant in de nieuwe stad.

Uit mijn werk moest ik mij dus haasten, want ik moest (zoals je op bovenstaande foto's kan zien) toch wel even douchen en om 5 uur had ik met Jan afgesproken (werk is om half 5 afgelopen).

Ik heb het gehaald en de bus kwam net aangereden om naar de stad te gaan.

Hier hebben ik, Tirza, Jan en Becki heerlijk gegeten.

Becki en Tirza (Tirza heeft net een nieuwe haircut, echt enorm mooi. Iets langer aan haar linkerkant en dan achterlangs steeds korter tot kort aan haar rechterkant).

Becki en Tirza nog een keer (met de rechterkant van Tirza's haircut)

Jan Morrison (zij is trouwens in Amerika bekend vanwege haar organisatie en haar specializatie op het gebied van herstel van en preventie van sexueel (kinder)misbruik. Ze heeft ook een paar boeken geschreven en geeft lezingen en presenteerd radiopragramma door heel Amerika etc.)

Ik en Jan (niet vragen, we zijn gewoon gek aan het doen. Ik heb echt enorm veel lol met Jan en trek ook veel met haar op. Zij gaat ook vaak mee op zondag de muur op)

Lekker aan het eten.

Becki en Tirza hadden warme chocoladetaart met een bolletje vanilleijs als toetje.

Ik had een bolletje vanilleijs en een bolletje passievruchtenijs.

Na het eten ben ik naar de jeugdmeeting geweest in King of Kings en daarna naar het Sacherpark gelopen om daar te gaan Frisbeeën, waarna ik moe en voldaan terug naar het appartement ben gelopen om te gaan slapen (volgens mij heb ik de hele maaltijd er wel weer afgelopen of gefrisbee'd).

Vandaag hebben Jonatas en ik na het werk snel gegeten en hebben we de bus genomen naar Netanya.

Hier heeft de ICEJ een appartement voor haar personeel, omdat het belangrijk is af en toe Jeruzalem uit te zijn vanwege de druk van geestelijke strijd die daar sterk aanwezig is.

Om te laten zien hoe zwaar ik het heb, zal ik jullie even maar even een filmpje van het appartement laten zien.

Klik hier voor een filmpje

Ik ga lekker genieten van ons weekend appartement en Netanya, dus wens jullie allemaal een goed weekend.

Tamboerijnen, Yom Ha'Atzmaut, ICEJ gebouw, een lange donderdag en geweldig concert

Zo ik begin deze blog eerst met nog iets van vorige week zondag.
Ik loop dus (bijna) elke zondag mee in een gebeds-/proclamatiewandeling op de muren van Jeruzalem.

Tijdens deze wandeling lezen we hardop bijbelteksten met beloftes van God over Israël die zijn uitgekomen, op dit moment uit aan het komen zijn of die nog uit moeten komen.

Zo is een belofte die is uitgekomen dat het gebied dat Israël heet helemaal woest en leeg zou worden.
Dit is ook het geval geweest. In 1867 schreef Mark Twain (een beroemde Amerikaanse schrijver) dat hij tijdens zijn reis in Israël bijna geen mensen is tegen gekomen en dat het land er woest en verlaten bij lag.
Een belofte die aan het uitkomen is, is bijvoorbeeld dat de woestenij weer tot bloei zal komen of de terugkeer van de Joden naar het land Israël.
Een belofte die nog moet uitkomen is dat de Messias (Jezus) terug zal komen en dat heel Israël Hem zal herkennen en gered zal worden.

Verschillende teksten hierover lezen wij dus hardop.
Zo las ik vorige week zondag Jesaja 31, je moet zelf hier de hele tekst maar lezen, maar het gaat even voornamelijk om vers 4:

Ik breng je weer tot bloei.
Je zult weer dansen in de rei

en de tamboerijnen laten klinken.

We zaten ongeveer 10 minuten later ons kopje koffie te drinken bij de Hurva Synagoge toen er een schoolklas voorbij liep met tamboerijnen: klik hier voor het filmpje.
Dat is dan toch wel geweldig: dat je getuige bent van de vervullingen van Gods beloftes.

Vanaf afgelopen maandagavond begon Yom Ha'Atzmaut, ofwel de onafhankelijkheidsdag, waarop Israël viert dat (volgens de joodse kalender) 62 jaar geleden David Ben Goerion de onafhankelijksheidsverklaring voorlas en de staat Israël opgericht werd.
Reden dus voor feest en dit werd ook breeduit gevierd.

Hier enkele foto's:

Eva en Jonatas

Tirza

Jonatas en ik met een ijsje (eerste sinds ik hier ben...)

Tirza, Victoria en Elisabeth

Ben Yahuda Street was stampvol, supergezellig, met verschillende straatartiesten

Hier de links voor enkele filmpjes:
Filmpje 1
Filmpje 2
Filmpje 3
Filmpje 4
Filmpje 5
Filmpje 6

Dinsdag is dan de dag dat de meeste families onafhankelijkheidsdag vieren door te bbq-en in het park. Wij zijn gaan bbq-en op het terrein van de ICEJ. Helaas heb ik hier geen foto's van, maar vanwege de feestelijke gelegenheid hadden we de bannieren hangen en de vlaggen in de mast. Hier heb ik een foto van gemaakt zodat je het mooie gebouw van de ICEJ op zijn mooist kan zien.

Donderdag was voor mij een lange, zeer lange dag...
Om 3.15 ging de wekker, omdat ik Liesl bij het vliegveld op moest halen.
Hier was ik rond 7 uur weer van thuis, waarna ik om 9 uur begon met werken.
We zijn druk bezig geweest omdat er verschillende medewerkers verhuisd werden en dus allemaal spullen vervoerd moesten worden.

Doordat het 's ochtends laat begon te regenen, moesten we de trailer bedekken met plasic om de spullen te beschermen voor de regen.

De omgeving van de Moshav (onze opslagplaats) was enorm mistig en nat van de regen

De logistics auto, met erachter de trailer (en ja, hier rij ik mee)

De trailer met bankstellen, stoelen, bedbodem en matras e.d. beschermd tegen de regen.

Klik hier voor een filmpje

Hierdoor waren we laat voor het middageten en hebben we maar 15 minuten pauze gehad, waarna we weer verder gingen.

's middags zijn we vervolgens nog helemaal kleddernat geregend en waren we pas 17.00 uur klaar (normaal werken we tot 16.30)
(Het geweldige is dat het meer heeft geregend dan er soms in een maand valt en het was hard nodig.)
Vervolgens naar huis, een douche genomen, gegeten en voor het eerst naar de jongerensamenkomst gegaan van de King of Kings (de kerk waar ik naartoe ga) en zijn we na afloop nog naar een cafétje gegaan met live muziek (ook hiervan een filmpje).

Het was heel gezellig, maar het was uiteindelijk half 2 eer dat ik in mijn bed lag.
Gelukkig mocht ik vrijdag later beginnen om een beetje uit te slapen.

Het toppunt voor mij deze week was afgelopen zaterdagavond. Zaterdag was er een concert van Joel Chernoff en Paul Wilbur. Beiden zijn grote namen in de wereld van de Messiaanse muziek.
De avond werd geopend met een paar aanbiddingliederen geleid door het aanbiddingsteam van King of Kings, waarna Sheli Myers (een beginnende, maar hele goede zangeres/songwriter) nog een paar liederen deed.
Daarna werd Joel Chernoff geintroduceerd, gevolgd door Paul Wilbur. De avond werd afgesloten door een bekend lied Baruch Adonai, wat geschreven is door Joel Chernoff en door beiden gezongen op cd, samen te zingen.
Helaas was vlak na Paul Wilbur begon mijn accu leeg, dus heb ik hier niet zoveel beeldmateriaal van.
Klik hier voor een filmpje van Sheli Myers
Klik hier voor het eerste filmpje van Joel Chernoff
Klik hier voor een filmpje van hetzelfde nummer, maar net iets sneller
Klik hier voor het derde filmpje van Joel Chernoff
Klik hier voor het vierde filmpje van Joel Chernoff
Klik hier voor het eerste filmpje van Paul Wilbur
Klik hier voor het tweede filmpje van Paul Wilbur

In ieder geval weer een geweldige week gehad en kijk ik weer uit naar wat deze week gaat brengen...

Joggen, Frisbee en een nachtelijk bezoek aan het politiebureau

"Als je reist met de ogen en oren van de God die je uitzond, dan zul je prachtige dingen zien en bijzondere mensen ontmoeten."

Zo ging het stukje van Henri Nouwen waar ik in een vorig blog over schreef...
Het is weer een bijzondere week geweest en het bovenstaande bleek weer meer dan waar te zijn.

Voordat ik vertel over hoe ik van vrijdag- op zaterdagnacht om 4 uur op het politiebureau terecht kwam, wil ik eerst vertellen dat ik lekker sportief bezig ben geweest.

Naast de beweging die ik hier heb door al het wandelen van de ene naar de andere plek, heb ik mij woensdagavond behoorlijk in het zweet gewerkt door samen met mijn baas/colega Lukas en appartementgenoot Jonatas te gaan joggen in de Jerusalem Forest. Een enorm mooi gebied op de Mount Herzl, waar ook Yad Vashem is.
In het begin lukte het me nog om mee te joggen en ik ben een heel eind gekomen. Het duurde alleen niet zo heel lang voor ik Lukas en Jonatas uit het oog verloren was. Het grootste gedeelte heb ik gewoon moeten lopen, omdat mijn conditie niet toeliet alles te joggen.
Toch was het zeker de moeite waard en zijn we van plan dit komende woensdag weer te doen.

Vervolgens ben ik donderdagavond met een groep jongeren gaan Ultimate Frisbeeën.
Hiervan heb ik enkele foto's:

Ik was blij verrast dat ik met mijn beperkte (lees 'slechte') conditie alle 4 de potjes mee heb kunnen doen.

Zij doen dit (bijna) elke zondagmiddag en heel af en toe dus ook tussendoor. Ik ga zeker proberen hier regelmatig aan mee te doen.

Op vrijdagavond ben ik met Jonatas naar Yad HaShmona geweest. Een soort dorp bewoond door Messiaanse Joden met oa een gasthuis waar Christelijke jongeren meestal enkele maanden als vrijwilliger werken.

Een vriend van Jonatas, die ik ook een paar keer ontmoet had, had dit ook gedaan en gaf nu zijn afscheidsfeest.
We hadden een auto van ICEJ kunnen lenen, dus op de terugweg hebben we een aantal meiden die ook in Jeruzalem verbleven thuis gebracht.

De 3 meiden die we hebben thuisgebracht (Becki uit Engeland, Eva en Anna uit Finland) en Nelson, de vriend van Jonatas die afscheid nam (ik sta op de achtergrond te praten met Johannes uit Zuid Afrika)

Jonatas voorzag van live muziek

Toen we de laatste (rond 2uur/half 3) afzetten, klopte er ineens een jongen overstuur op ons raampje. Zijn Iphone was gestolen en er stond belangrijke informatie op, wat hem zijn baan kon kosten als hij het kwijt raakte. Hij vroeg of hij met Jonatas' mobiel de politie mocht bellen. Het was duidelijk dat hij helemaal overstuur was en dus besloten wij met hem mee te gaan.

Hij was namelijk een Arabische Christen en kende de jongen die hem beroofd had en wist waar hij waarschijnlijk naartoe ging.

De politie wist de dief te pakken en de jongen moest dus naar het politiebureau voor aangifte en om zijn Iphone te halen. Jonatas en ik voelde allebei aan dat we met hem mee moesten gaan en we hebben dus om tussen 3 en 4 op het politiebureau (en daarna bij het naar huis brengen) met hem over het geloof gehad.

Hij was dus Christen en heeft ook een soort Discipelschapsschool gevolgd, maar hij was de Rabijnse boeken gaan lezen en gaan twijfelen of Jezus echt de Messias was.

Het was dus duidelijk dat het geen toeval was dat wij om die tijd op die plek waren en met hem vervolgens dat gesprek hebben gehad.

Hij was enorm enthousiast en heeft het nummer van Jonatas gehad. Misschien hebben we de gelegenheid hem nog een keer te ontmoeten.

Ook vandaag heb ik weer heel wat meegemaakt. Ik ben vandaag om 8 uur van huis vertrokken om de muur weer op te gaan en kwam pas vanavond 9 uur weer thuis. De hele dag op stap geweest en natuurlijk alweer enorm veel meegemaakt wat ik maar niet allemaal ga benoemen.

Ik laat het hier maar weer bij en weet zeker dat ik de volgende keer weer heel wat nieuws te melden heb.

Alweer een week voorbij

Nou het werd weer eens tijd voor een nieuwe blog.
Tijd gaat hier snel, al lijkt het alsof ik hier al heel lang ben.
Ik ga ervan uit dat jullie benieuwd zijn hoe de afgelopen week geweest is, dus ik ga maar een beetje vertellen.
Het werk is tot zover wel een beetje wat ik verwachtte.
Ik heb een lekkage in het toilet verholpen, heb wat foto lijstjes opgehangen, heb een paar keer wat spullen verhuist, een kapot raam vervangen en nog veel meer.
Op dit moment is het meeste werk aan het gebouw van de ICEJ of bij medewerkers van de ICEJ.
We hopen nu met zijn 2en wat werk in te halen zodat we ook "buiten" kunnen werken.

Zaterdag had ik afgesproken met Gabriel, waar ik in mijn vorige blog al over had geschreven. Om kwart voor 6 zou ik bij de David Citadel Hotel (waar hij werkt) vlak bij de oude stad zijn, maar hij moest helaas langer werken. Om half 9 zou hij dan klaar zijn. Helaas moest hij om half 9 nog langer werken, dus ging het niet door. In ieder geval wel weer mijn beweging gehad :)

Zondag heb ik 's ochtends weer de gebeds/proclamatiewandeling gedaan op de muren van Jeruzalem. Er was een grote groep dit keer, ongeveer 25.
Vervolgens ben ik, na het bakje koffie bij de Hurva Synagoge, met een aantal nog de oude stad doorgelopen.
Toen ik eindelijk bij Mamilla Boulevard (een nieuw winkelcentrum net buiten de Jaffa Gate bij de oude stad) was, zag ik dat Gabriel geprobeerd had mij te bellen.
Een half uur later zat ik met hem aan een terrasje. Het was heel interessant hem te leren kennen. Het is heel bijzonder hoeveel leed hij al heeft meegemaakt, maar ook hoe sterk zijn geloof in God is en hoeveel invloed hij al heeft gehad in Israël in het belang van de Zuid Soedanese vluchtelingen.
Hij heeft afgelopen week zijn Israëlisch burgerschap aangevraagd en als hij dit woensdag krijgt is dit een enorme doorbraak.
In ieder geval zijn we van plan snel nog eens af te spreken.

Zaterdag zag ik op Facebook dat Rami in Israël is. Rami is de leider van Grafted in Finland en ik heb hem dus alle 4 de tours meegemaakt. Hij was de eerste persoon die ik zag toen ik voor het eerst naar Israël ging en ik heb toch wel een vriendschap met hem opgebouwd.
Hij is hier vanwege een tour voor voorgangers (e.d.) bij Yad Vashem, in verband met Yom HaShoah (Holocaust gedenkdag) wat gisteravond en vandaag was.
We hadden dus afgesproken en ik heb hem vanavond ontmoet.
Het was enorm gaaf om elkaar te ontmoeten en hebben een fijne avond gehad.

Helaas heb ik geen foto's of filmpjes deze keer, dus volgende keer misschien beter. Wat mijn blog betreft, hou ik het hier maar bij. Ik maak hier zo veel mee, dat ik dat toch niet allemaal kan opschrijven.

Shalom en tot de volgende keer!

Heelijk vers Lechem

Dat is het probleem als je in een andere cultuur woont: je loopt lekker tussen de winkels, koopt nog even een grote fles Ice Tea en je bent van plan om iets later nog even boodschappen te doen, totdat je ineens ziet dat de winkels haar deuren sluiten (dit was dus gister om 15.00 uur).

Het is dus zo dat de laatste dag van Pesach een soort Shabbat is, Chag genaamd, en met een Shabbat gaat alles dicht (een dag duurt trouwens van zonsondergang tot zonsondergang)
Gisteren was ik al blij dat we 's avonds nog de laatste restjes konden gebruiken om eten te maken (spagetti met kalkoenfilet en stukjes gedroogd rundvlees met wat groente en hierbij een blikje kidneybonen opgewarmd), maar vandaag hield het in dat we met zijn 2'en een half liter Ice Tea hadden en een klein litertje water.

Als eten hadden we helemaal niets meer. Het enige wat ik de hele dag op had waren een paar donutsvormige droge krokante ringen die het best vergelijkbaar zijn met van die krokante soepballetjes.
Als je dan tot 22.00 uur niets gegeten hebt dan smaakt bijna alles lekker, laat staan heerlijk warm net afgebakken brood! Gelukkig gingen om ongeveer 20.00 de winkels weer open, waar de geur van versgebakken brood je al tegemoet kwam, dus iets na 22.00 uur zat ik lekker mijn brood op te eten. Wat is dat dan lekker...!!

Heerlijk versgebakken brood, lekker met hummus of kalkoenfilet


Terug naar eerder vandaag: omdat we niets meer in huis hadden en ook niets konden kopen, hield dit dus wel in dat ik het vandaag zo rustig mogelijk aan wilde doen. Aangezien ik het niet zag zitten om daarom maar de hele dag thuis te zitten, heb ik een boek en mijn mp3 speler in mijn tas gedaan om in het park (ongeveer 1,5 km lopen) maar te gaan wat lezen.

Normaal zit ik in dit parkje bij een fontein, maar de enige plek waar een beetje schaduw was, was al bezet, dus ben ik wat verder gelopen, waar ik David en Stephanie tegenkwam.
Ik heb ze gisteren leren kennen toen ik al even op mijn vaste plekje zat. Hij is Schots en zij komt uit de buurt van Leeds (Engeland) en wonen bij Yorkshire. Zij zijn ook Christen en hebben ook een groot hart voor Israel. Zij zijn samen met 2 (Sicha o.i.d. en Missy) van hun 4 kinderen in Israel op vakantie voor Pesach.
In plaats van dus een dag in het park te zitten en niets te doen ben ik met hen meegelopen naar de oude stad en klaagmuur. We hebben veel gepraat, wat enorm gaaf is. Het is leuk zo mensen tegen het lijf te lopen.

Missy bij mij op schoot en Sicha bij David

Met Stephanie en de kinderen

Zij willen mij in contact brengen met Gabriël. Hij is een 28 jarige Soedanese vluchteling die heeft moeten vluchten toen zijn oom (destijds de president van Soedan) werd vermoord. Hij is nu verantwoordelijk voor de Soendanese vluchtelingen in Israel en heeft oa gesproken voor ongeveer 120 man van de Knesset en met Shimon Peres. Hij heeft een grote rol gespeeld om ervoor te zorgen dat de Zuid Soedanese vluchtelingen mogen blijven in Israel.

Het lijkt mij dus enorm gaaf om met hem in contact te komen. Als je in Israel woont, moet je het belang van contacten niet onderschatten.
Ik laat het jullie weten als ik contact met hem heb gehad.

Ik heb nog zoveel niet verteld... toch ga ik maar stoppen. Het is alweer een enorm stuk geworden.
Ik wil nog even afsluiten met een mailtje die ik van oma heb ontvangen.
Zij leest het dagboek van Henri Nouwen en wilde even delen wat er in het dagboek stond voor 31 maart (de dag van mijn vertrek)

------------------------------
Op reis met de ogen van God


Reizen is opwindend. nieuwe dingen zien, nieuwe muziek horen, nieuwe mensen ontmoeten, het is steeds weer fascinerend. Maar als we geen thuis hebben waar iemand zal vragen: "Hoe was het onderweg?" ,vertrekken we misschien minder graag.
Reizen is leuk als we reizen met de ogen en oren van een degenen die van ons houden, die onze foto's willen zien en onze verhalen willen horen

Zo is het ook met het leven. je wordt op reis gestuurd door een liefhebbende God.
God ziet uit naar je thuiskomst. God wil je foto's zien en je verhalen horen

Als je reist met de ogen en oren van de God die je uitzond, dan zul je prachtige dingen zien en bijzondere mensen ontmoeten. Dan is het heerlijk om weer thuis te komen.
-------------------------------

Ik heb inderdaad al prachtige dingen gezien en bijzondere mensen ontmoet. Het is heerlijk om te weten dat God nu al mijn verhalen wilt horen en mijn foto's wilt zien; hoe bijzonder zal dat zijn als wij ooit bij Hem thuis mogen komen.
Het is ook super dat ik zo mijn verhalen, foto's en filmpjes met jullie kan delen. Het zou toch een stuk moeilijker zijn als dit niet zou kunnen.
Nou dat was het voor nu. Ik ga naar bed, morgen gaat het echte werk beginnen.

Pasen

Vanochtend ging de wekker al om 4 uur, zodat we (een kleine groepje medewerkers van de ICEJ) op tijd bij de Garden Tomb (graftuin) waren voor de Sunrise samenkomst. Deze begon al om half 7, maar om half 6 stond er al een lange rij voor de ingang.

v.l.n.r: Tirza, Mary, Melissa en Jacqui

Klik hier voor een filmpje

Het was helemaal geweldig om de paasochtend zo te beginnen.... Het is misschien niet zeker waar Jezus nou werkelijk begraven is en is opgestaan, maar het was geweldig om het daar te gedenken.

Klik hier voor nog een filmpje

Hierna zijn we nog even een koffie gaan drinken... Die hadden we toch wel nodig :)

Om 9 uur heb ik de gebedswandeling over de muren van Jeruzalem gedaan. Deze wordt elke dag (behalve Shabbat) gelopen op initiatief van Bart Repco die dit al enkele jaren heeft gedaan.
Bart Repco zit momenteel in Nederland dus het werd to 2 andere waargenomen: Ton en (als ik het goed heb onthouden) Tineke. We waren maar met z'n 5-en (Roos, ook Nederlands, en een Amerikaan, waarvan ik de naam niet meer weet), maar we hadden een hele goede tijd met het hardop lezen (proclameren) van bijbelteksten en bidden.
Na de wandeling heb ik nog even (onder het genot van live muziek) samen met de 4 Nederlanders een koffie gedronken bij de Hurva synagoge waarna we elk ons eigen weg zijn gegaan.

Nog één filmje.

De Hurva Synagoge, deze is sinds 16 maart in gebruik.


Ik heb toen nog een tijd in de oude stad gezworven en was uiteindelijk pas 10 voor 4 thuis.

Gelijk snel even opknappen en omkleden, zodat we om kwart over 4 weer konden vertrekken voor de kerkdienst van King of King (een kerk in de nieuwe stad).
Echt een geweldige samenkomst gehad en hier vervolgens vandaan teruggelopen (ruim een uur lopen).
Ik ben dus op 25 minuten na, de hele dag weg geweest.
Ik heb echt een geweldige Paasdag gehad, maar ben echt helemaal versleten.

Ik ga dus maar afsluiten en lekker naar bed.
Een hele fijne 2e Paasdag toegewenst.

Rondleiding

Klik hier om een rondleiding te zien door ons appartement

Let op! Bustenai 32A is mijn woonadres, niet mijn postadres. Mocht je post willen versturen kan dit naar:

Marcel Maassen
PO Box 1192
Jerusalem 91010
Israël

Dinsdag de hele dag bezig geweest om de laatste dingen te regelen: Mijn laptop formatteren en de laatste cd’s over zetten naar mijn laptop. Nog even naar Jaéla, Frans en Elise geweest, waarna ik nog even naar HABA (mijn oude werkgever) geweest om nog even wat te regelen.

Thuis samen met oma, Wim, Corrie, Sjaak en mijn moeder heerlijk Chinees gegeten. Na de laatste dingen in mijn koffer gedaan te hebben heeft moeders nog even mijn haar geknipt en ben ik naar bed gegaan.

Om 5.30 ging de wekker en om ongeveer 6.15 stonden Deborah, Hanneke, Ricardo en Shirley aan de deur om mij uit te zwaaien. Bij Schiphol eerst ingecheckt. Mijn vliegtuig zou later vertrekken, dus ik had nog lekker even de tijd met ma en oma een koffie te drinken.

Vervolgens door de douane, nog even gewacht en toen naar security voor controle van mijn bagage.
Om ongeveer 12:50 (ipv 11:10) vertrok dan eindelijk het vliegtuig en iets meer dan 4 uur later was ik weer geland.

Daar opgehaald en naar mijn appartement gebracht.
Mijn huisgenoot is een 24-jarige Portugees Jonatas genaamd. We kunnen het goed vinden, dus dat is al mooi.

Hier in ieder geval een paar foto’s van mijn appartement.

De woonkamer

 De keuken

Mijn slaapkamer

Ik mag dus zeker niet klagen met mijn stulpje.

Vandaag heb ik gelijk al gewerkt. Wel hebben we (ik en Lukas; mijn baas) het rustig aan gedaan en hebben we ons vooral gericht om elkaar een beetje beter te leren kennen.

Ik mocht gelijk al rijden en hebben eerst de auto laten wassen.  Vevolgens zijn we naar de Promenade geweest. Dit is een park met een enorm mooi uitzicht over Jeruzalem. Hier hebben we even gezeten en met/voor elkaar gebeden voor het werk dat we gaan doen en de vriendschap onderling.

Hierna heeft Lukas mij een paar belangrijke winkels laten zien, waar meestal de spullen worden gekocht voor ons werk.

Om half 1 was het, gezamelijk met alle medewerkers, eten. Na het eten hebben we wat klusjes op de ICEJ gedaan. Ik heb een stortbak van de damestoilet schoongemaakt en gerepareerd, want deze lekte. Ook hebben we nog even wat spullen weggebracht. De dag afgesloten met gebed.

Met Jonatas en 2 vrienden zijn we vervolgens naar de klaagmuur gegaan. Op de terugweg heerlijk bij de McDonalds gegeten :D

De komende 4 dagen zullen zwaar zijn. We hebben namelijk t/m maandag vrij... Kan ik lekker even wennen en Jeruzalem wat bekijken. Morgenavond zal ik in ieder geval bij Tirza Shabbatsmaal hebben...

Nou bedankt voor het lezen van dit lange stuk. Nu is alles nog nieuw, maar met de tijd zal ik wel minder te vertellen hebben... denk ik... Ik hou jullie op de hoogte!