zondag 19 september 2010

Sukkot

Hallo allemaal,

Even snel een update. Nog maar een paar dagen te gaan voor Chag Sukkot (loofhuttenfeest) begint.
Sukkot is samen met Pesach (Pasen) en Shavuot (Joods Pinksteren) één van de 3 grote pilgrimsfeesten. De Joden denken hierbij terug aan de reis in de woestijn, nadat ze uit Egypte waren bevrijd (wat met Pesach gevierd wordt) waarbij Israël voor 40 jaar in een Sukkah's (tijdelijke hutten/tenten) leefden. Tijdens deze periode bouwen ze ook weer van deze Sukkah's en leven ze in deze hutjes met een dak van bladeren (meestal met palmtakken). Doordat de bladeren (palmtakken) het dak niet helemaal dekken, kan je door de bladeren de lucht en sterren zien, waardoor ze herinnerd worden dat het God was die voor ze zorgde tijdens hun reis in de woestijn en ook dat Hij nu nog voor ze zorgt. Ook is Hij degene die ze zegent met de oogst (Sukkot is namelijk ook een oogstfeest)

Het opmerkelijke is dat Pesach een feest is voor de Joden, Shavuot een feest is voor Joden en vreemdelingen die in Israël wonen, maar Shavuot een feest is voor alle volken.
In Zacheria 14 wordt geprofeteerd dat wanneer de tempel herbouwd is (leiders van) alle volken tijdens het loofhuttenfeest naar de tempel in Jeruzalem zullen optrekken.

Een groep Christenen is in 1979 begonnen (als proclamatie op deze profetie) Christenen uit verschillende landen tijdens het loofhuttenfeest bijeen te brengen. Dit was de eerste Feast of Tabernacles.
Uit dit initiatief is in 1980 de ICEJ ontstaan, die tot vandaag nog dit event oganiseert. Dit jaar is dus de 31e Feast of Tabernacles en het 30-jarig Jubileum van de ICEJ.
Het is de drukste periode voor iedereen bij de ICEJ. We hebben meer dan 200 vrijwilligers die meehelpen tijdens deze 7-dagen durende conferentie en verwachten ruim 5000 Christenen uit bijna alle landen van de wereld, naast ook een aantal locale gelovigen en ook Joden die voor de avond van 28 september zijn uitgenodigd voor de Israeli night.

Dit houdt in dat we allemaal lange dagen maken. Vroeg beginnen, laat klaar.
Ik zal nu dus ook niet zoveel meer schrijven, maar ga nu naar bed, aangezien morgen om 5.30 mijn wekker weer gaat.
Ik kijk in ieder geval enorm uit naar deze conferentie, zeker aangezien ik 27 september een avondje vrij heb om samen met mijn moeder en oma (die 26 september voor 2 weken naar Israël komen) naar één van deze avonden te gaan.

Het is dit jaar voor het eerst ook mogelijk om de avondvieringen van deze conferentie live te bekijken via internet. Beleef dus deze avonden mee door op donderdag 23 september t/m dinsdag 28 september tussen 19.30 en 23.00 (op dit moment is er geen tijdsverschil tussen Nederland en Israël) naar de volgende link te gaan: http://www.icej.org/articles/feast_of_tabernacles_live_feed

(Ik heb een paar foto's toegevoegd van het loofhuttenfeest in 2008 en 2009)







Shalom en Chag Sameach (vrolijke feestdagen)!

maandag 30 augustus 2010

Augustus alweer bijna voorbij

Het is alweer eind augustus. Dit houd in dat ik dus ook al bijna 5 maanden in Israël ben.
Het is een erg hete maand geweest. Zeker voor Jerusalem zijn deze temperaturen en luchtvochtigheid niet normaal. Ik begreep dat het een eens in ongeveer 100 jaar hitte is...
Toch is het nu weer een stuk beter. Met 35 graden is het nog steeds erg warm, maar zeker geen 40+ meer.

Aangezien ik alweer een tijd niets geschreven heb, heb ik natuurlijk een hoop in te halen.

Eerst moet ik nog beginnen met eind juli. Op 28 juli zijn we (Lukas, Ray, Jonatas en ik) naar Ein Gedi (bij de Dode Zee) gereden om daar onze opslag op te ruimen. Hier worden een hoop onderdelen (zoals podium en allemaal toneelversieringen) opgeslagen voor het Feest in Ein Gedi elk jaar. De podium had altijd bestaan uit grote metalen constructies, wat dus loodzwaar en erg moeilijk te vervoeren is. Dit jaar is dus besloten om een nieuw podium te laten maken, waardoor dit dus weggegooid moest worden.
In een temperatuur van 45 graden met 85% luchtvochtigheid hebben we dus alles naar buiten gehaald, waar de eigenaar van de opslag ervoor zou zorgen dat alles opgehaald en hergebruikt zou worden.
Het meeste wat we nog wel nodig hadden hebben we op de trailer kunnen meenemen, maar dit bleek uiteindelijk zo veel (en dus zwaar) te zijn, dat we met ongeveer 30-40 km/u bergopwaards terug naar Jeruzalem reden.


Alle rotzooi.

Wat we nog wel konden gebruiken ging op de trailer.

Lukas en ik.

Op 4 augustus iets heel anders. De voormalig director van de Duitse tak van de ICEJ (Christian Stephan)ging een donatie overmaken voor een bos.
Nu denk je misschien: waarom een bos? Tijdens het Ottomaanse bewind in Israël hadden zij een belasting op de bomen. Dit betekende dat elke inwoner moest betalen per boom op zijn land. Al snel had dit tot gevolg dat er in Israël bijna geen bomen meer waren. Sinds 1901 koopt Keren Kayemet LeIsrael (het Joods Nationaal Fonds) land op om er vervolgens bomen te planten. Sinds de oprichting hebben ze onder andere ruim 240 miljoen bomen gepland, 1000km2 grond ontwikkels en meer dan 180 dammen en waterresevoirs gebouwd.
De bomen worden o.a. gebruikt om moerassen droog te leggen, grond vruchtbaar te maken, zuurstof productie en zeker niet onbelangrijk: schaduw. Daarnaast creëert het werkgelegenheid.
Het is dus erg belangrijk werk.

In ieder geval kwam Christian Stephan dus met zijn vrouw, dochter, schoonzoon en twee kleinzoons om de donatie te doen. Een klein groepje van de ICEJ mocht mee om dit mee te maken, waaronder ik dus ook.
's Morgens vroeg vertrokken we richting Gilad naar het Duitse Woud (wat toegewijd is aan de Duitse donateurs). Hier hadden we eerst een ceremonie, waarbij (na een aantal toespraken) de twee kleinzonen de cheque overhandigden.


Christian Stephan en zijn vrou Joliene (die overigens oorspronkelijk uit Wassenaar komt).

Joliene heeft zelf ook al eerder een donatie gedaan.

Christian's naam is onthult.

Het hele gezin.

Na de ceremonie zijn we naar de nabijgelegen Nursery gegaan
De Nursery is een soort onderzoeks- en verzorgingsinstituut, waar de plantjes gekweekt worden, maar waar ze ook onderzoeken naar de juiste bomen om te planten en naar manieren om ervoor te zorgen dat de bomen overleven.
Dit doen ze onder andere door de kleine plantje in langwerpige potten te kweken, waardoor de wortels in de lengte groeien, dus dieper in de grond.
Dit is erg belangrijk aangezien een boom gemiddeld een kopje water per jaar krijgt...


Moeilijk in te beelden dat zulke kleine plantjes zullen uitgroeien tot grote sterke bomen.

Hier zie je hoe ze de wortels in de lengte laten groeien.


Achteraf werden we door Christian getracteerd op een heerlijke lunch.

En met die hitte moet je natuurlijk manieren verzinnen om je hoofd koel te houden.

Ook heb ik nog een paar foto's van 1 van mijn werkprojecten waar ik mee bezig ben geweest:
Al ruime tijd was onze fonteinpomp defect. Uiteindelijk had Lukas een vervangende kunnen regelen, maar bij het plaatsen kwamen we erachter dat er niet genoeg druk leek te zijn. Aangezien de pomp op een betonnen blok stond, boven waterniveau, dachten we dat het probleem opgelost zou zijn als de pomp onder waterniveau geplaatst zou worden.
Ik ben dus begonnen om het betonnen blok weg te boren, vervolgens met een pikhouwel, een schep, een schoffel en nog wat gereedschap bijna een week bezig geweest om door de boomwortels en harde grond te komen. Uiteindelijk diep genoeg, bleek dat er nog steeds niet genoeg druk was. Na controle bleken de waterpijpen dus helemaal geblokkeerd te zijn met kalk en andere grut. De pijpen dus vervangen en met een stok en metaaldraad bezig geweest om de pijp in de fontein zelf door te steken. Uiteindelijk zijn we bijna 2 weken bezig geweest om de grond open te graven, de pijpen te vervangen, de grond weer dicht te gooien en de stenen rondom de fontein weer op hun plaats te metselen. Dit dus met 40 graden, zonder schaduw.
Dan hebben jullie een idee waarom ik geen energie had :D


De pomp en daarachter het gat (wat nog een stuk groter en dieper werd).

Alle leidingen moesten vervangen worden, waardoor we ook de stenen rondom de fontein moesten wegbreken.

Dit was wel één van de grotere klussen. Verder doe ik dus veel reperatie en onderhoudsklussen variëren van verven, een wasmachine repareren, lekkende toiletten repareren, stopcontacten vervangen, mensen en spullen verhuizen, het riool schoonhouden en nog vele andere dingen.
Aangezien we minder dan een maand hebben tot het loofhuttenfeest (waarbij de ICEJ een groot 7-daags conferentie organiseerd), ligt hier nu onze focus.
Dit houd in: sommige podium onderdelen repareren, verschillende toneelrekwisieten repareren of maken, een verkleedhok repareren een metalen frame maken om een doek op te hangen voor de achtergrond, etc.

Het is hard fysiek werk, maar het is erg afwisselend en gaaf om te doen.

Tenslotte werd ik op vrijdag 20 augustus gebeld door Stephanie (die ik met David en hun 2 jongste kinderen in april in het park ontmoet had). Zij was op dat moment met haar 2 oudste kinderen in Jeruzalem en ze wilde graag proberen af te spreken.
Om 6 uur hadden we 's avonds afgesproken bij de Jaffa Gate om naar de Kotel (ik zeg liever Kotel, wat de Hebreeuwse naam voor de Klaagmuur is, aangezien de naam Klaagmuur nogal negatief is) te gaan. Terwijl mijn moeder hier was had ze een route ontdenk waardoor je op een mooi overzichtpunt komt. Deze hebben we geprobeerd te vinden, wat gelukt was. Hier hebben we een tijdje staan praten, waarna we naar de Kotel zijn gelopen.


Overzicht over het plain bij de Kotel.

Stephanie, Poppy en Oscar.

Naarmate de zonsondergang naderde (en dus het begin van de Shabbat) stroomde het plein vol met mensen.

Terwijl we terug naar de Jaffa Gate liepen, nodigde Stephanie mij uit voor een Shabbats maaltijd, dus ben ik met ze meegegaan.
Uiteindelijk hebben we heel lang zitten praten, waardoor ik uiteindelijk 4 uur 's nachts vertrok. Het was erg gaaf om haar weer te zien en nu hun oudste kinderen te ontmoeten. David kon er nu niet bij zijn, maar hij is van plan tijdens het loofhuttenfeest in Israël te zijn.

Nou, nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte. Ik heb het nog steeds erg naar mijn zin hier en maak het goed. Op mijn fotopagina staan nog meer foto's, dus vergeet zeker niet hier nog even op te kijken:

http://picasaweb.google.nl/mgmaassen/

Shalom vanuit Jeruzalem

zondag 15 augustus 2010

Let the sun shine (liever wel een graadje minder warm)

Lieve allemaal,

Hier even een heel kort berichtje dat alles goed gaat.
Het werk is fysiek erg zwaar en ik werk veel in de zon. Hierdoor ben ik erg moe als ik thuis kom en heb ik niet altijd de energie mijn blog bij te houden.
De temperatuur is al 2 weken tussen de 38 tot 40+ met vorige week zaterdag zelfs een temperatuur in de schaduw van 43 graden. Alleen het begin van deze week was ongeveer 35 graden, wat (ondanks dat het nog erg warm is) een stuk dragelijker was.
Om een vergelijking te maken: normaal is in augustus de gemiddelde temperatuur 30 graden. Ook is de vochtigheid rond de 70%, wat ook voor Jeruzalemse begrippen erg hoog is.

Maar nogmaals: Het gaat goed met mij. Ik geniet er nog erg van hier te zijn. Ik leer erg veel over gedrag en geestelijke strijd die mensen hier meemaken en mijn tijd hier is in ieder geval erg leerzaam.

Ik ben zeker van plan jullie weer wat beter op de hoogte te houden wat ik hier zoal doe en meemaak, maar ik doe dat (hopelijk snel) als ik weer wat meer energie heb.

zondag 18 juli 2010

Grafted Summer Hands On Tour

Hallo allemaal,
met alle foto's die ik inmiddels had genomen werd mijn fotopagina een beetje overzichtelijk. Ik heb mijn foto's nu gesorteerd per maand (of een deel van een maand). Zo is het een stuk beter, zeker met alle foto's die ik tijdens de Grafted Tour heb genomen. Hier de nieuwe link voor mijn foto's: http://picasaweb.google.com/mgmaassen

Wat de tour betreft, hier volgt een verslag:

Op donderdagochtend 1 juli vertrokken we (de Grafted leiders) naar Yad Hashmona, wat het verzamelpunt was voor de groep en het startpunt van de tour.
's avonds hadden we een orientatieavond waarbij uitleg werd gegeven over het programma en de tour en er door middel van spellen de mogelijkheid was kennis met elkaar te maken.

De volgende dag hadden we al ons eerste project in Haifa. De groep werd in 2-en gedeeld waarbij een deel ging helpen in een anti-trafficking center (anti-vrouwenhandel) en een deel ging werken bij een opvanghuis voor Sudanese vrouwen en kinderen.
Ik zat bij de tweede groep. Hier werden wij weer verdeeld in o.a. een groep die ging schoonmaken, een groep die ging verven en een groep die de kinderen bezig ging houden.
Ik mocht met een groepje de kinderen bezig houden door middel van sport en spel.


Eerst overhandigden we wat handoeken, tandenborstels en andere artikelen die we voor het opvanghuis hadden meegenomen.











Na het avondeten hebben we teambuilding spellen gespeeld en hebben we met een groep de overwinning van Nederland op de Brazilianen gezien.

De volgende dag zijn we vertrokken Eilat, waar we 's middags aankwamen en tijd hadden om te snorkelen in de Rode Zee. 's avond hadden we projectplanning, want de volgende dag zouden we een kinderkamp leiden.
Op zondag zijn we naar het park gegaan vlakbij de opvang voor de Sudanese kinderen en hebben we een sketch uitgevoerd, de kinderen een bijbeltekst en een lied geleerd, gesproken over angsten en hoe je ermee om gaat en hebben we veel spellen gedaan.











Na de lunch zijn we vervolgens met de hele groep naar het strand gegaan.





Vanwege de warmte (43graden) hebben we de dag iets eerder afgesloten, waardoor we nog wat vrije tijd hadden om in het zwembad van ons hotel wat verkoeling te vinden.
's Avonds hadden we een vrije avond en zijn we met een grote groep naar de winkelboulevard gelopen.




De volgende dag zijn we vertrokken naar de dode zee, waar we een korte tijd hadden om te zwemmen en wat te eten, waarna we naar de bedouinen zijn vertrokken. Hier hebben we kameel gereden, uitleg gekregen over de levensstijl van de bedouinen en een heerlijke maaltijd gegeten.









's Avonds hadden we een worship avond.
Na de nacht in de woestijn doorgebracht te hebben zijn we vertrokken naar Jeruzalem, waar we een bezoek hebben gebracht aan de ministerie van buitenlandse zaken. Hier kregen we een lezing van de minister van buitenlandse zaken en nog iemand over de huidige stand van zaken omtrend relaties met andere landen, de dreiging van Iran en andere Arabische Moslim landen en hoe wij het kunnen opnemen voor Israël als de hele wereld spreekt tegen Israël.
's Middags hadden we nog 2 lezingen bij de ICEJ. Jurgen Buhler (International Directeur) sprak over de geschiedenis van de Duitse kerk in de 2e wereld oorlog en David Parsons (Media Directeur) sprak over de huidige stand van zaken en hoe wij de waarheid te weten kunnen komen over wat er zich afspeeld als de media een eenzijdig verhaal tegen Israël lijkt te geven.
Na het avondeten hadden we weer projectplanning voor de volgende dag.

Op 7 juli zijn we naar Ner Yakov gegaan. Hier hebben heeft een Holocaust survivor zijn verhaal gedaan over de oorlog. Hierna hadden we kort de tijd om te praten met de verschillende Holocaust survivors, waarna de groep we verdeeld werd. Een deel ging naar Amcha (een andere Holocaust survivor organisatie) en een groep ging bij verschillende Holocaust survivors thuis helpen met o.a. schoonmaken, verven of gewoon een luisterend oor zijn.
De groep die naar Amcha ging, ging 's middags naar Mea Sha'arim, een Joods Orthodox weeshuis, wat erg bijzonder was. Voor het eerst dat een groep van Orthodoxe Joden het toelaat dat Christenen bij ze komen werken. Ook al was het niet toegestaan om contact te hebben met de weeskinderen is het toch wel heel speciaal dat we nu ook aan de Orthodoxe Joden kunnen laten zien dat we er zijn om ze te steunen.
's Avonds hadden we een vrije avond, dus zijn we met een grote groep naar het centrum van Jeruzalem gegaan, waar we de overwinning van Nederland op Uruguay hebben gekeken.

De volgende dag zijn we naar Yad Vashem (Holocaust museum) gagaan waar we een rondleiding kregen.
Vervolgens zijn we naar de Oude Stad gegaan waar we lunch hebben gegeten en kort de tijd hadden wat te shoppen.







Hierna is de groep vertrokken naar de Olijfberg, waar we via Gethsemane naar de Garden Tomb zijn gegaan waar we tijd van worship hadden en het laatste avondmaal hebben gevierd.
's Avonds hadden we nog twee lezingen.

Op vrijdag 9 juli hadden we ons laatste project. Na een proclamatie/gebedswandeling te hebben gedaan op de muur (gedeeltelijk met Bart Repco) en een tijd van gebed bij de klaagmuur te hebben gehad, hebben we samen met een groep Messiaanse Joden een straat-opruim project gedaan. Dit was op een plek niet ver van Jaffa Gate, waar we door een paar straten moesten en vervolgens een half ingestortte gang door moesten om op een soort binnenplaats te komen.
Ik kon mij niet inbeelden dat er een plek binnen de muren van Jeruzalem kon zijn waar het zo smerig was.
Het was een plek waar Arabische kinderen speelden tussen de rotzooi en glas.










Het hout hebben we op een stapel gegooid en verbrand.


Het bijzondere was dat toen wij eenmaal begonnen op te ruimen de kinderen die daar speelden allemaal vriendjes erbij haalden om mee te helpen. Hier waren wij dus: Messiaanse Joden, buitenlandse Christenen en Arabische (voornamelijk Moslim) kinderen, samen aan het opruimen. Dit was echt een heel speciaal moment en misschien wel één van de mooiste projecten.
Hierna hadden we nog heel even de tijd om nog wat te shoppen in de Oude Stad, waarna wij vertrokken naar het meer van Galilea om daar de laatste dag van de tour door te brengen.
Na ons avondeten 's avonds hadden we nog een avond van worship en gebed.

De laatste dag van de tour zijn we naar de Jordaan gereden, waar 2 uit onze groep zich hebben laten dopen
Na op de Mount of Beatitudes (Berg der Zaligsprekingen) een tijd van worship en toewijding te hebben gehad, hebben we met een boot op het meer van Galilea gevaren.







Na de lunch zijn we wezen Kayakken op de Jordaan.
Tenslotte was het na het avondeten tijd voor onze afscheidsavond. Na de laatste paar spelletjes, een soort diploma uitreiking en een aantal getuigenissen hadden we onder het genot van een natje en een droogje tijd voor afscheid en de laatste paar foto's.








Gedurende de tour was de groep onderverdeeld in 4 dierengroepen: de ezels, de kamelen, de geiten en de cheeta's. Dit waren de cheeta's.





In de loop van de nacht en vroeg in de volgende ochtend werd de groep weer afgevoerd naar het vliegveld om hun reis naar huis te maken. Wij vertrokken zelf iets na 10 uur richting Jeruzalem. Enkel Travis, Mitchell en Elizabeth zijn nog niet naar huis vertrokken. Mitchell en Elizabeth vertrekken volgende week. Travis heeft nog geen plannen en verblijft momenteel bij mij.

Afgelopen maandagavond ben ik naar Ulpan gegaan om mij in te schrijven voor Aleph les (beginnersklas voor Hebreeuws). Aangezien er te weinig aanmeldingen waren ging de les op maandag niet door en moesten we woensdag maar terug komen om te zien of er meer aanmeldingen waren of dat we ons geld terug zouden krijgen.
Gelukkig waren en woensdag genoeg mensen om de Aleph les te beginnen en heb ik inmiddels mijn eerste les gehad.
Dit houdt in dat ik elke maandag- en woensdagavond eindelijk leer Hebreeuws te spreken en schrijven.
De eerste les was nog erg basis en het meeste wist ik al, maar toch was het een fijne les en kijk ik uit naar de volgende lessen.