Hey allemaal,
Sorry dat het al weer zolang heeft geduurt voor een blogpost.
Ik heb alweer een hoop meegemaakt en genoeg om weer het één en ander te hier te posten, maar ik heb helaas nog niet veel tijd gehad om iets te schrijven.
Ik wilde eerst een manier vinden om makkelijker mijn foto's te uploaden, omdat dit nu via blogspot te lang duurde.
Ik heb nu mijn foto's via Picasa (een programma van Google) geupload, dus je kan op de alvast volgende link klikken voor mijn foto's (ook mijn laatste foto's).
http://picasaweb.google.nl/mgmaassen/
Ik zal proberen dinsdag of woensdag weer een echte blog te posten. Tot dan moet je het hiermee doen.
Shalom,
Marcel
zondag 30 mei 2010
zondag 16 mei 2010
De week van Yom Yerushalayim
Hey allemaal,
Hier weer een bericht van mij.
In afwachting naar het Shavuot is er bij de King of Kings 10 dagen bidden en vasten, net zoals Christenen dit de 10 dagen tussen Hemelvaart en Pinksteren doen. Shavuot is eigenlijk het Pinksterfeest, maar doordat de Israelische kalender anders is dan de onze valt het op een ander moment (aanstaande dinsdagavond t/m woensdagmiddag).
In ieder geval werden de apostelen opgedragen bij de hemelvaart van Jezus Christus te wachten tot de Heilige Geest zou komen.Deze kwam 10 dagen later met Shavuot.
Daarom is tijdens deze 10 dagen van bidden en vasten 24/7 (dit is dus eigenlijk 24/10) de Prayer Tower (dit is de bovenste verdieping van het gebouw waar de kerkdienst is, wat door King of Kings gehuurt wordt als gebedsruimte) open om met verwachting te wachten tot God net zo krachtig als bijna 2000 jaar geleden Zijn Geest uitstort.
Dinsdagavond ben ik naar bijbelstudie geweest. 's Nachts had ik een airportrun, waarbij ik 4 mensen naar het vliegveld moest brengen. Onderweg naar het vliegveld zag ik dat er overal in Jeruzalem feesten waren. Dit was vanwege Yom Yerushalayim (Jeruzalemdag), waarbij Israel de bevrijding van Jeruzalem viert aan het einde van de 6-daagse oorlog in 1967.
Aangezien dit geen verplichte feestdag was, moest ik woensdag gewoon werken, waardoor ik hier niet zoveel van heb meegekregen, maar Albert en Esther Knoester hebben 2 filmpjes gemaakt:
Woensdagavond heb ik gepokerd met 4 anderen van de bijbelstudiegroep (geen zorgen, aangezien wij allemaal vrijwilligers hebben we niet gegokt met het geld van onze sponsoren :).
Het was erg leuk om gewoon even een spel te doen voor ontspanning.
Gisteren heb ik een stuk door Jeruzalem gelopen om nog meer de weg en evt. binnendoorwegen te verkennen.
Daarna heb ik een tijd doorgebracht bij een fontein waar ik vaker zit.
Hier is het vaak druk en gezellig. Zeker als het warm is komen er geregeld families waar ze hun kinderen laten afkoelen in het water
Vandaag was weer zoals gebruikelijk (voor zover dingen hier gebruikelijk kunnen zijn).
Eerst over de muur gelopen, de hele dag door de stad geslenterd (wel belde 's middags nog even mijn moeder. Ik liep haar steeds mis, waardoor ik haar alweer 2 weken niet had gesproken. Ze wilde even mijn stem horen en was best wel blij ook haar stem te horen) en daarna naar de King of Kings, waarna ik nog even naar de Prayer Tower ben geweest.
En nu dus nog even mijn blog schrijven, waarna ik straks weer moe maar voldaan mijn bedje in kruip...
zondag 9 mei 2010
Hallo allemaal,
Hier even snel een blog. Ik heb het lekker druk gehad en kijk ernaar uit om zo lekker te gaan slapen.
Hier nog een foto van mij vanaf het balkon van het appartement in Netanya.
Hier ben ik t/m zondag gebleven.
Op maandag had ik nog een aantal verjaardagskaarten ontvangen:
Hier even snel een blog. Ik heb het lekker druk gehad en kijk ernaar uit om zo lekker te gaan slapen.
Hier ben ik t/m zondag gebleven.
Op maandag had ik nog een aantal verjaardagskaarten ontvangen:
Deze zelfgemaakte kaart is van kinderen van de kerk: Joram, Thomas, Karin, Sanne, Anne, Jonatan en Mattanja en namens Karen, Margot, Carmen, Janneke en Astrid.
Ik vond het enorm leuk om van jullie kaarten te ontvangen, dus enorm bedankt hiervoor.
Het kaartje links met de muis, had Arend meegenomen.
Arend en Emiel heb ik dinsdagavond ontmoet. We hebben ergens lekker gegeten en ik heb ze even het gebouw van de ICEJ en mijn appartement laten zien. Het was enorm fijn ze te ontmoeten.
Vervolgens is de rest van de week een filmweek geweest.
Woensdagavond heb ik met Jonatas een film hier thuis gekeken.
Donderdagavond pizza gegeten met de jeugdgroep, waarna we ook met elkaar film hebben gekeken.
Tenslotte heb ik vrijdagavond met een groepje, Shabatsmaal gehouden, waarna we ook een film hebben gekeken.
Ook met werk heb ik het druk gehad. Er moesten een aantal spullen verhuisd worden en ik heb ook een hoop kleine dingen gerepareerd of verholpen.
Al met al was ik zaterdag dus enorm moe. Toen ik om 8 uur 's ochtends al wakker werd, vond ik dat dus echt te vroeg, maar ik was klaarwakker.
Ik kwam erachter hoe moe ik was, toen ik besloot op zijn minst nog even te blijven liggen, want blijkbaar was ik weer in slaap gevallen om vervolgens pas na 3 uur 's middags wakker te worden.... Oeps...
Vandaag was weer een gewoonlijke zondag: 's ochtends met Jan over de muur gelopen. Er waren zeker 60 mensen, dus de groep werd verdeeld in 2 groepen.
Daarna met Jan op zoek gegaan naar een vriend die een winkel heeft in de oude stad, maar sinds de vorige keer dat ze hier was (4 jaar geleden), is verhuisd.
Uiteindelijk wisten we hem te vinden. Hij verkoopt antiek en heeft echt Romijns glas en oude munten, waarmee hij unieke dingen maakt, enorm mooi spul.
Voor de rest van de dag door de stad geslenterd tot we vanavond naar de King of Kings zijn geweest waar ik net van terug ben.
Nou ik ga afronden. Een hele goede week toegewenst!
vrijdag 30 april 2010
Weet je zeker dat ik maar 1 jaar ouder ben geworden? + een nieuwe bestemming voor het weekend
Twee blogs snel achter elkaar. Vergeet zeker niet mijn vorige te lezen :)
Gister was mijn verjaardag. Natuurlijk is er weer genoeg gebeurd om te bloggen. Ik heb een aantal kaarten ontvangen van o.a. de Bazuin, de huiskring, Cor en Bellie en anderen, had een koker ontvangen van Shirley met hierin een enorm mooie poster en een klein knuffelbeertje en enorm veel mailtjes, en krabbels op Hyves en Facebook.
Was erg leuk allemaal, maar natuurlijk moest er gister wel gewerkt worden. Tijdens het werk wees Lukas mij er echter op dat ik toch wel erg oud geworden was in een dag.
Toen zag ik in de spiegel tot mijn schrik dat ik toch wel wat grijze haren heb gekregen.
Gister was mijn verjaardag. Natuurlijk is er weer genoeg gebeurd om te bloggen. Ik heb een aantal kaarten ontvangen van o.a. de Bazuin, de huiskring, Cor en Bellie en anderen, had een koker ontvangen van Shirley met hierin een enorm mooie poster en een klein knuffelbeertje en enorm veel mailtjes, en krabbels op Hyves en Facebook.
Was erg leuk allemaal, maar natuurlijk moest er gister wel gewerkt worden. Tijdens het werk wees Lukas mij er echter op dat ik toch wel erg oud geworden was in een dag.
Toen zag ik in de spiegel tot mijn schrik dat ik toch wel wat grijze haren heb gekregen.
Oei... ik krijg grijze haren...
En het is niet eens opzet...
Wat dus het geval was: Ik was met Lukas ee appartement aan het opknappen en hierbij moesten een aantal muren geschuurd worden. Ook moest er een stuk plafond geschuurd worden, waardoor ik dus aardig wat stof op mijn hoofd kreeg. Hierboven dus het resultaat.
Tijdens de lunch werd er voor mij en Mark (een medewerker die ook jarig was) gezongen en kregen we een klein taartje.
Van Tirza en Jan kreeg ik een uitnodiging om na het werk te gaan eten bij Foccacia; een restaurant in de nieuwe stad.
Uit mijn werk moest ik mij dus haasten, want ik moest (zoals je op bovenstaande foto's kan zien) toch wel even douchen en om 5 uur had ik met Jan afgesproken (werk is om half 5 afgelopen).
Ik heb het gehaald en de bus kwam net aangereden om naar de stad te gaan.
Hier hebben ik, Tirza, Jan en Becki heerlijk gegeten.
Becki en Tirza (Tirza heeft net een nieuwe haircut, echt enorm mooi. Iets langer aan haar linkerkant en dan achterlangs steeds korter tot kort aan haar rechterkant).
Becki en Tirza nog een keer (met de rechterkant van Tirza's haircut)
Jan Morrison (zij is trouwens in Amerika bekend vanwege haar organisatie en haar specializatie op het gebied van herstel van en preventie van sexueel (kinder)misbruik. Ze heeft ook een paar boeken geschreven en geeft lezingen en presenteerd radiopragramma door heel Amerika etc.)
Ik en Jan (niet vragen, we zijn gewoon gek aan het doen. Ik heb echt enorm veel lol met Jan en trek ook veel met haar op. Zij gaat ook vaak mee op zondag de muur op)
Lekker aan het eten.
Becki en Tirza hadden warme chocoladetaart met een bolletje vanilleijs als toetje.
Ik had een bolletje vanilleijs en een bolletje passievruchtenijs.
Na het eten ben ik naar de jeugdmeeting geweest in King of Kings en daarna naar het Sacherpark gelopen om daar te gaan Frisbeeën, waarna ik moe en voldaan terug naar het appartement ben gelopen om te gaan slapen (volgens mij heb ik de hele maaltijd er wel weer afgelopen of gefrisbee'd).
Vandaag hebben Jonatas en ik na het werk snel gegeten en hebben we de bus genomen naar Netanya.
Hier heeft de ICEJ een appartement voor haar personeel, omdat het belangrijk is af en toe Jeruzalem uit te zijn vanwege de druk van geestelijke strijd die daar sterk aanwezig is.
Om te laten zien hoe zwaar ik het heb, zal ik jullie even maar even een filmpje van het appartement laten zien.
Ik ga lekker genieten van ons weekend appartement en Netanya, dus wens jullie allemaal een goed weekend.
maandag 26 april 2010
Tamboerijnen, Yom Ha'Atzmaut, ICEJ gebouw, een lange donderdag en geweldig concert
Zo ik begin deze blog eerst met nog iets van vorige week zondag.
Ik loop dus (bijna) elke zondag mee in een gebeds-/proclamatiewandeling op de muren van Jeruzalem.
Zo is een belofte die is uitgekomen dat het gebied dat Israël heet helemaal woest en leeg zou worden.
Dit is ook het geval geweest. In 1867 schreef Mark Twain (een beroemde Amerikaanse schrijver) dat hij tijdens zijn reis in Israël bijna geen mensen is tegen gekomen en dat het land er woest en verlaten bij lag.
Een belofte die aan het uitkomen is, is bijvoorbeeld dat de woestenij weer tot bloei zal komen of de terugkeer van de Joden naar het land Israël.
Een belofte die nog moet uitkomen is dat de Messias (Jezus) terug zal komen en dat heel Israël Hem zal herkennen en gered zal worden.
Verschillende teksten hierover lezen wij dus hardop.
Zo las ik vorige week zondag Jesaja 31, je moet zelf hier de hele tekst maar lezen, maar het gaat even voornamelijk om vers 4:
Ik breng je weer tot bloei.
Je zult weer dansen in de rei
Vanaf afgelopen maandagavond begon Yom Ha'Atzmaut, ofwel de onafhankelijkheidsdag, waarop Israël viert dat (volgens de joodse kalender) 62 jaar geleden David Ben Goerion de onafhankelijksheidsverklaring voorlas en de staat Israël opgericht werd.
Reden dus voor feest en dit werd ook breeduit gevierd.
Donderdag was voor mij een lange, zeer lange dag...
Om 3.15 ging de wekker, omdat ik Liesl bij het vliegveld op moest halen.
Hier was ik rond 7 uur weer van thuis, waarna ik om 9 uur begon met werken.
We zijn druk bezig geweest omdat er verschillende medewerkers verhuisd werden en dus allemaal spullen vervoerd moesten worden.
(Het geweldige is dat het meer heeft geregend dan er soms in een maand valt en het was hard nodig.)
Vervolgens naar huis, een douche genomen, gegeten en voor het eerst naar de jongerensamenkomst gegaan van de King of Kings (de kerk waar ik naartoe ga) en zijn we na afloop nog naar een cafétje gegaan met live muziek (ook hiervan een filmpje).
Het was heel gezellig, maar het was uiteindelijk half 2 eer dat ik in mijn bed lag.
Gelukkig mocht ik vrijdag later beginnen om een beetje uit te slapen.
Het toppunt voor mij deze week was afgelopen zaterdagavond. Zaterdag was er een concert van Joel Chernoff en Paul Wilbur. Beiden zijn grote namen in de wereld van de Messiaanse muziek.
De avond werd geopend met een paar aanbiddingliederen geleid door het aanbiddingsteam van King of Kings, waarna Sheli Myers (een beginnende, maar hele goede zangeres/songwriter) nog een paar liederen deed.
Daarna werd Joel Chernoff geintroduceerd, gevolgd door Paul Wilbur. De avond werd afgesloten door een bekend lied Baruch Adonai, wat geschreven is door Joel Chernoff en door beiden gezongen op cd, samen te zingen.
Helaas was vlak na Paul Wilbur begon mijn accu leeg, dus heb ik hier niet zoveel beeldmateriaal van.
Klik hier voor een filmpje van Sheli Myers
Klik hier voor het eerste filmpje van Joel Chernoff
Klik hier voor een filmpje van hetzelfde nummer, maar net iets sneller
Klik hier voor het derde filmpje van Joel Chernoff
Klik hier voor het vierde filmpje van Joel Chernoff
Klik hier voor het eerste filmpje van Paul Wilbur
Klik hier voor het tweede filmpje van Paul Wilbur
In ieder geval weer een geweldige week gehad en kijk ik weer uit naar wat deze week gaat brengen...
Ik loop dus (bijna) elke zondag mee in een gebeds-/proclamatiewandeling op de muren van Jeruzalem.
Tijdens deze wandeling lezen we hardop bijbelteksten met beloftes van God over Israël die zijn uitgekomen, op dit moment uit aan het komen zijn of die nog uit moeten komen.
Zo is een belofte die is uitgekomen dat het gebied dat Israël heet helemaal woest en leeg zou worden.
Dit is ook het geval geweest. In 1867 schreef Mark Twain (een beroemde Amerikaanse schrijver) dat hij tijdens zijn reis in Israël bijna geen mensen is tegen gekomen en dat het land er woest en verlaten bij lag.
Een belofte die aan het uitkomen is, is bijvoorbeeld dat de woestenij weer tot bloei zal komen of de terugkeer van de Joden naar het land Israël.
Een belofte die nog moet uitkomen is dat de Messias (Jezus) terug zal komen en dat heel Israël Hem zal herkennen en gered zal worden.
Verschillende teksten hierover lezen wij dus hardop.
Zo las ik vorige week zondag Jesaja 31, je moet zelf hier de hele tekst maar lezen, maar het gaat even voornamelijk om vers 4:
Ik breng je weer tot bloei.
Je zult weer dansen in de rei
en de tamboerijnen laten klinken.
We zaten ongeveer 10 minuten later ons kopje koffie te drinken bij de Hurva Synagoge toen er een schoolklas voorbij liep met tamboerijnen: klik hier voor het filmpje.
Dat is dan toch wel geweldig: dat je getuige bent van de vervullingen van Gods beloftes.
Dat is dan toch wel geweldig: dat je getuige bent van de vervullingen van Gods beloftes.
Vanaf afgelopen maandagavond begon Yom Ha'Atzmaut, ofwel de onafhankelijkheidsdag, waarop Israël viert dat (volgens de joodse kalender) 62 jaar geleden David Ben Goerion de onafhankelijksheidsverklaring voorlas en de staat Israël opgericht werd.
Reden dus voor feest en dit werd ook breeduit gevierd.
Hier enkele foto's:
Eva en Jonatas
Tirza
Jonatas en ik met een ijsje (eerste sinds ik hier ben...)
Tirza, Victoria en Elisabeth
Ben Yahuda Street was stampvol, supergezellig, met verschillende straatartiesten
Dinsdag is dan de dag dat de meeste families onafhankelijkheidsdag vieren door te bbq-en in het park. Wij zijn gaan bbq-en op het terrein van de ICEJ. Helaas heb ik hier geen foto's van, maar vanwege de feestelijke gelegenheid hadden we de bannieren hangen en de vlaggen in de mast. Hier heb ik een foto van gemaakt zodat je het mooie gebouw van de ICEJ op zijn mooist kan zien.
Om 3.15 ging de wekker, omdat ik Liesl bij het vliegveld op moest halen.
Hier was ik rond 7 uur weer van thuis, waarna ik om 9 uur begon met werken.
We zijn druk bezig geweest omdat er verschillende medewerkers verhuisd werden en dus allemaal spullen vervoerd moesten worden.
Doordat het 's ochtends laat begon te regenen, moesten we de trailer bedekken met plasic om de spullen te beschermen voor de regen.
De omgeving van de Moshav (onze opslagplaats) was enorm mistig en nat van de regen
De logistics auto, met erachter de trailer (en ja, hier rij ik mee)
De trailer met bankstellen, stoelen, bedbodem en matras e.d. beschermd tegen de regen.
Klik hier voor een filmpje
Klik hier voor een filmpje
Hierdoor waren we laat voor het middageten en hebben we maar 15 minuten pauze gehad, waarna we weer verder gingen.
's middags zijn we vervolgens nog helemaal kleddernat geregend en waren we pas 17.00 uur klaar (normaal werken we tot 16.30)(Het geweldige is dat het meer heeft geregend dan er soms in een maand valt en het was hard nodig.)
Vervolgens naar huis, een douche genomen, gegeten en voor het eerst naar de jongerensamenkomst gegaan van de King of Kings (de kerk waar ik naartoe ga) en zijn we na afloop nog naar een cafétje gegaan met live muziek (ook hiervan een filmpje).
Het was heel gezellig, maar het was uiteindelijk half 2 eer dat ik in mijn bed lag.
Gelukkig mocht ik vrijdag later beginnen om een beetje uit te slapen.
Het toppunt voor mij deze week was afgelopen zaterdagavond. Zaterdag was er een concert van Joel Chernoff en Paul Wilbur. Beiden zijn grote namen in de wereld van de Messiaanse muziek.
De avond werd geopend met een paar aanbiddingliederen geleid door het aanbiddingsteam van King of Kings, waarna Sheli Myers (een beginnende, maar hele goede zangeres/songwriter) nog een paar liederen deed.
Daarna werd Joel Chernoff geintroduceerd, gevolgd door Paul Wilbur. De avond werd afgesloten door een bekend lied Baruch Adonai, wat geschreven is door Joel Chernoff en door beiden gezongen op cd, samen te zingen.
Helaas was vlak na Paul Wilbur begon mijn accu leeg, dus heb ik hier niet zoveel beeldmateriaal van.
Klik hier voor een filmpje van Sheli Myers
Klik hier voor het eerste filmpje van Joel Chernoff
Klik hier voor een filmpje van hetzelfde nummer, maar net iets sneller
Klik hier voor het derde filmpje van Joel Chernoff
Klik hier voor het vierde filmpje van Joel Chernoff
Klik hier voor het eerste filmpje van Paul Wilbur
Klik hier voor het tweede filmpje van Paul Wilbur
In ieder geval weer een geweldige week gehad en kijk ik weer uit naar wat deze week gaat brengen...
maandag 19 april 2010
Joggen, Frisbee en een nachtelijk bezoek aan het politiebureau
"Als je reist met de ogen en oren van de God die je uitzond, dan zul je prachtige dingen zien en bijzondere mensen ontmoeten."
Zo ging het stukje van Henri Nouwen waar ik in een vorig blog over schreef...
Het is weer een bijzondere week geweest en het bovenstaande bleek weer meer dan waar te zijn.
Voordat ik vertel over hoe ik van vrijdag- op zaterdagnacht om 4 uur op het politiebureau terecht kwam, wil ik eerst vertellen dat ik lekker sportief bezig ben geweest.
Naast de beweging die ik hier heb door al het wandelen van de ene naar de andere plek, heb ik mij woensdagavond behoorlijk in het zweet gewerkt door samen met mijn baas/colega Lukas en appartementgenoot Jonatas te gaan joggen in de Jerusalem Forest. Een enorm mooi gebied op de Mount Herzl, waar ook Yad Vashem is.
In het begin lukte het me nog om mee te joggen en ik ben een heel eind gekomen. Het duurde alleen niet zo heel lang voor ik Lukas en Jonatas uit het oog verloren was. Het grootste gedeelte heb ik gewoon moeten lopen, omdat mijn conditie niet toeliet alles te joggen.
Toch was het zeker de moeite waard en zijn we van plan dit komende woensdag weer te doen.
Vervolgens ben ik donderdagavond met een groep jongeren gaan Ultimate Frisbeeën.
Hiervan heb ik enkele foto's:
Ook vandaag heb ik weer heel wat meegemaakt. Ik ben vandaag om 8 uur van huis vertrokken om de muur weer op te gaan en kwam pas vanavond 9 uur weer thuis. De hele dag op stap geweest en natuurlijk alweer enorm veel meegemaakt wat ik maar niet allemaal ga benoemen.
Zo ging het stukje van Henri Nouwen waar ik in een vorig blog over schreef...
Het is weer een bijzondere week geweest en het bovenstaande bleek weer meer dan waar te zijn.
Voordat ik vertel over hoe ik van vrijdag- op zaterdagnacht om 4 uur op het politiebureau terecht kwam, wil ik eerst vertellen dat ik lekker sportief bezig ben geweest.
Naast de beweging die ik hier heb door al het wandelen van de ene naar de andere plek, heb ik mij woensdagavond behoorlijk in het zweet gewerkt door samen met mijn baas/colega Lukas en appartementgenoot Jonatas te gaan joggen in de Jerusalem Forest. Een enorm mooi gebied op de Mount Herzl, waar ook Yad Vashem is.
In het begin lukte het me nog om mee te joggen en ik ben een heel eind gekomen. Het duurde alleen niet zo heel lang voor ik Lukas en Jonatas uit het oog verloren was. Het grootste gedeelte heb ik gewoon moeten lopen, omdat mijn conditie niet toeliet alles te joggen.
Toch was het zeker de moeite waard en zijn we van plan dit komende woensdag weer te doen.
Vervolgens ben ik donderdagavond met een groep jongeren gaan Ultimate Frisbeeën.
Hiervan heb ik enkele foto's:
Ik was blij verrast dat ik met mijn beperkte (lees 'slechte') conditie alle 4 de potjes mee heb kunnen doen.
Zij doen dit (bijna) elke zondagmiddag en heel af en toe dus ook tussendoor. Ik ga zeker proberen hier regelmatig aan mee te doen.
Op vrijdagavond ben ik met Jonatas naar Yad HaShmona geweest. Een soort dorp bewoond door Messiaanse Joden met oa een gasthuis waar Christelijke jongeren meestal enkele maanden als vrijwilliger werken.
Een vriend van Jonatas, die ik ook een paar keer ontmoet had, had dit ook gedaan en gaf nu zijn afscheidsfeest.
We hadden een auto van ICEJ kunnen lenen, dus op de terugweg hebben we een aantal meiden die ook in Jeruzalem verbleven thuis gebracht.
Toen we de laatste (rond 2uur/half 3) afzetten, klopte er ineens een jongen overstuur op ons raampje. Zijn Iphone was gestolen en er stond belangrijke informatie op, wat hem zijn baan kon kosten als hij het kwijt raakte. Hij vroeg of hij met Jonatas' mobiel de politie mocht bellen. Het was duidelijk dat hij helemaal overstuur was en dus besloten wij met hem mee te gaan.
We hadden een auto van ICEJ kunnen lenen, dus op de terugweg hebben we een aantal meiden die ook in Jeruzalem verbleven thuis gebracht.
De 3 meiden die we hebben thuisgebracht (Becki uit Engeland, Eva en Anna uit Finland) en Nelson, de vriend van Jonatas die afscheid nam (ik sta op de achtergrond te praten met Johannes uit Zuid Afrika)
Jonatas voorzag van live muziek
Toen we de laatste (rond 2uur/half 3) afzetten, klopte er ineens een jongen overstuur op ons raampje. Zijn Iphone was gestolen en er stond belangrijke informatie op, wat hem zijn baan kon kosten als hij het kwijt raakte. Hij vroeg of hij met Jonatas' mobiel de politie mocht bellen. Het was duidelijk dat hij helemaal overstuur was en dus besloten wij met hem mee te gaan.
Hij was namelijk een Arabische Christen en kende de jongen die hem beroofd had en wist waar hij waarschijnlijk naartoe ging.
De politie wist de dief te pakken en de jongen moest dus naar het politiebureau voor aangifte en om zijn Iphone te halen. Jonatas en ik voelde allebei aan dat we met hem mee moesten gaan en we hebben dus om tussen 3 en 4 op het politiebureau (en daarna bij het naar huis brengen) met hem over het geloof gehad.
Hij was dus Christen en heeft ook een soort Discipelschapsschool gevolgd, maar hij was de Rabijnse boeken gaan lezen en gaan twijfelen of Jezus echt de Messias was.
Het was dus duidelijk dat het geen toeval was dat wij om die tijd op die plek waren en met hem vervolgens dat gesprek hebben gehad.
Hij was enorm enthousiast en heeft het nummer van Jonatas gehad. Misschien hebben we de gelegenheid hem nog een keer te ontmoeten.
Ook vandaag heb ik weer heel wat meegemaakt. Ik ben vandaag om 8 uur van huis vertrokken om de muur weer op te gaan en kwam pas vanavond 9 uur weer thuis. De hele dag op stap geweest en natuurlijk alweer enorm veel meegemaakt wat ik maar niet allemaal ga benoemen.
Ik laat het hier maar weer bij en weet zeker dat ik de volgende keer weer heel wat nieuws te melden heb.
maandag 12 april 2010
Alweer een week voorbij
Nou het werd weer eens tijd voor een nieuwe blog.
Tijd gaat hier snel, al lijkt het alsof ik hier al heel lang ben.
Ik ga ervan uit dat jullie benieuwd zijn hoe de afgelopen week geweest is, dus ik ga maar een beetje vertellen.
Het werk is tot zover wel een beetje wat ik verwachtte.
Ik heb een lekkage in het toilet verholpen, heb wat foto lijstjes opgehangen, heb een paar keer wat spullen verhuist, een kapot raam vervangen en nog veel meer.
Op dit moment is het meeste werk aan het gebouw van de ICEJ of bij medewerkers van de ICEJ.
We hopen nu met zijn 2en wat werk in te halen zodat we ook "buiten" kunnen werken.
Zaterdag had ik afgesproken met Gabriel, waar ik in mijn vorige blog al over had geschreven. Om kwart voor 6 zou ik bij de David Citadel Hotel (waar hij werkt) vlak bij de oude stad zijn, maar hij moest helaas langer werken. Om half 9 zou hij dan klaar zijn. Helaas moest hij om half 9 nog langer werken, dus ging het niet door. In ieder geval wel weer mijn beweging gehad :)
Zondag heb ik 's ochtends weer de gebeds/proclamatiewandeling gedaan op de muren van Jeruzalem. Er was een grote groep dit keer, ongeveer 25.
Vervolgens ben ik, na het bakje koffie bij de Hurva Synagoge, met een aantal nog de oude stad doorgelopen.
Toen ik eindelijk bij Mamilla Boulevard (een nieuw winkelcentrum net buiten de Jaffa Gate bij de oude stad) was, zag ik dat Gabriel geprobeerd had mij te bellen.
Een half uur later zat ik met hem aan een terrasje. Het was heel interessant hem te leren kennen. Het is heel bijzonder hoeveel leed hij al heeft meegemaakt, maar ook hoe sterk zijn geloof in God is en hoeveel invloed hij al heeft gehad in Israël in het belang van de Zuid Soedanese vluchtelingen.
Hij heeft afgelopen week zijn Israëlisch burgerschap aangevraagd en als hij dit woensdag krijgt is dit een enorme doorbraak.
In ieder geval zijn we van plan snel nog eens af te spreken.
Zaterdag zag ik op Facebook dat Rami in Israël is. Rami is de leider van Grafted in Finland en ik heb hem dus alle 4 de tours meegemaakt. Hij was de eerste persoon die ik zag toen ik voor het eerst naar Israël ging en ik heb toch wel een vriendschap met hem opgebouwd.
Hij is hier vanwege een tour voor voorgangers (e.d.) bij Yad Vashem, in verband met Yom HaShoah (Holocaust gedenkdag) wat gisteravond en vandaag was.
We hadden dus afgesproken en ik heb hem vanavond ontmoet.
Het was enorm gaaf om elkaar te ontmoeten en hebben een fijne avond gehad.
Helaas heb ik geen foto's of filmpjes deze keer, dus volgende keer misschien beter. Wat mijn blog betreft, hou ik het hier maar bij. Ik maak hier zo veel mee, dat ik dat toch niet allemaal kan opschrijven.
Shalom en tot de volgende keer!
Tijd gaat hier snel, al lijkt het alsof ik hier al heel lang ben.
Ik ga ervan uit dat jullie benieuwd zijn hoe de afgelopen week geweest is, dus ik ga maar een beetje vertellen.
Het werk is tot zover wel een beetje wat ik verwachtte.
Ik heb een lekkage in het toilet verholpen, heb wat foto lijstjes opgehangen, heb een paar keer wat spullen verhuist, een kapot raam vervangen en nog veel meer.
Op dit moment is het meeste werk aan het gebouw van de ICEJ of bij medewerkers van de ICEJ.
We hopen nu met zijn 2en wat werk in te halen zodat we ook "buiten" kunnen werken.
Zaterdag had ik afgesproken met Gabriel, waar ik in mijn vorige blog al over had geschreven. Om kwart voor 6 zou ik bij de David Citadel Hotel (waar hij werkt) vlak bij de oude stad zijn, maar hij moest helaas langer werken. Om half 9 zou hij dan klaar zijn. Helaas moest hij om half 9 nog langer werken, dus ging het niet door. In ieder geval wel weer mijn beweging gehad :)
Zondag heb ik 's ochtends weer de gebeds/proclamatiewandeling gedaan op de muren van Jeruzalem. Er was een grote groep dit keer, ongeveer 25.
Vervolgens ben ik, na het bakje koffie bij de Hurva Synagoge, met een aantal nog de oude stad doorgelopen.
Toen ik eindelijk bij Mamilla Boulevard (een nieuw winkelcentrum net buiten de Jaffa Gate bij de oude stad) was, zag ik dat Gabriel geprobeerd had mij te bellen.
Een half uur later zat ik met hem aan een terrasje. Het was heel interessant hem te leren kennen. Het is heel bijzonder hoeveel leed hij al heeft meegemaakt, maar ook hoe sterk zijn geloof in God is en hoeveel invloed hij al heeft gehad in Israël in het belang van de Zuid Soedanese vluchtelingen.
Hij heeft afgelopen week zijn Israëlisch burgerschap aangevraagd en als hij dit woensdag krijgt is dit een enorme doorbraak.
In ieder geval zijn we van plan snel nog eens af te spreken.
Zaterdag zag ik op Facebook dat Rami in Israël is. Rami is de leider van Grafted in Finland en ik heb hem dus alle 4 de tours meegemaakt. Hij was de eerste persoon die ik zag toen ik voor het eerst naar Israël ging en ik heb toch wel een vriendschap met hem opgebouwd.
Hij is hier vanwege een tour voor voorgangers (e.d.) bij Yad Vashem, in verband met Yom HaShoah (Holocaust gedenkdag) wat gisteravond en vandaag was.
We hadden dus afgesproken en ik heb hem vanavond ontmoet.
Het was enorm gaaf om elkaar te ontmoeten en hebben een fijne avond gehad.
Helaas heb ik geen foto's of filmpjes deze keer, dus volgende keer misschien beter. Wat mijn blog betreft, hou ik het hier maar bij. Ik maak hier zo veel mee, dat ik dat toch niet allemaal kan opschrijven.
Shalom en tot de volgende keer!
Abonneren op:
Posts (Atom)
