Een jaar voorbij

Nou eindelijk is hij hier dan; een nieuwe post.
Vandaag is het 1 jaar geleden dat ik naar Israël ging. Niet te geloven hoe snel die tijd is gegaan.

In ieder geval ben ik de afgelopen tijd flink bezig geweest en heb ik veel gereisd door het land.
Op 2 februari ben ik met Ingeborg en Adi naar Hebron gegaan om daar naar de Patriarchs Tomb (de graftombes van Abraham, Sara, Isaak, Rebekka, Jakob en Leah).

Dit was erg interessant, want we hadden besloten met de Arabische bus te gaan. Dit hield in dat we met een kleine bus naar de muur bij Bethlehem gingen, daar lopend de controlepost door moesten.



In Bethlehem konden we dan weer een Arabische taxibus nemen naar Hebron.
Doordat we de Arabische bus namen, kwamen we aan de Palestijnse kant van Hebron aan, waardoor we het leven daar konden zien. We moesten van de busstop richting de Arabische markt lopen, alleen vlak voor de markt splitste de weg zich op in 2 kanten. Naar links was de Arabische markt, naar rechts de oude Joodse markt.
Wij gingen dus naar rechts en kwamen gelijk bij een kleine controlepost. Nadat we deze door waren gegaan kwamen we echt in een spookstad aan. De straten waren verlaten en de huizen waren in vervallen staat.





Na de straat uitgelopen te zijn kwamen we dan bij de Patriarchs Tomb aan.









Na hier een tijd te hebben rondgekeken, hebben we vervolgens de Israëlische bus terug naar Jeruzalem genomen.

Op 13 februari was ik van plan om met Ingeborg naar een natuurgebied iets ten oosten van Tel Aviv te gaan, maar we konden het niet vinden. Op de weg terug besloten we naar een natuurgebied te gaan bij Jeruzalem, waar we paar kilometer hebben gelopen. Al vanaf het begin liep er de hele tijd een hond met ons mee.



Toen we aan het eind van onze wandeling bij de bewaarders van het park vroegen van wie die hond was, zeiden ze dat deze waarschijnlijk was achtergelaten.
Ingeborg had een vriendin die naast een hondenkennel woonde, dus we hebben de hond meegenomen daar naartoe.



De eigenaar van de hondenkennel zou de hond dan de volgende dag naar de huisarts brengen om te kijken of de hond een eigenaar had.
Gelukkig had de hond een eigenaar en was deze al op zoek en zijn hond en eigenaar uiteindelijk weer verenigd.

Tenslotte ben ik op 28 februari met Aaron, Mary (twee collega's) en de ouders van Ingeborg (zij waren een weekje over, maar Ingeborg moest werken, dus zijn haar ouders met ons mee gegaan) naar de Jordaan vallei (een heel stuk ten noorden van Jerusalem) gereden om daar een wandeling te maken. Rond deze tijd staan de bloemen en bomen in Israël in bloei en is het geweldig om in de natuur te wandelen. Vanwege deze gelegenheid had het ministerie van toerisme een tocht georganiseerd.









Dit is in ieder geval weer even een aantal dingen die ik in februari heb gedaan. Ook maart hoop ik snel te posten.

Binnenkort

Hey allemaal,

Sorry dat ik alweer zo lang niets meer gepost hebt.
Ik heb het nogal druk gehad. Ulpan (Hebreeuwse les) is alweer een paar weken op maandag- en woesdagavond bezig en elke keer heb ik wel weer iets erna, waardoor ik laat en moe thuis kom.

Op dinsdag heb ik bijbelstudie en daar kom ik nog wel eens laat vandaan.
Op donderdagavond ga ik naar de jong volwassenen groep van de kerk waar ik naartoe ga en zijn we elke keer erna nog uit geweest en op vrijdag had ik elke keer een Shabbatsmaaltijd.
Ik heb ook nog een aantal keer 's nachts iemand naar het vliegtuig moeten brengen, wat ook je ritme nogal breekt.
Tenslotte ben ik ook nog elke keer tijdens het weekend druk geweest.
Ik heb veel weg geweest tijdens het weekend, dus heb ook veel te schrijven, maar dat doe ik pas op mijn volgende blog, zodra ik even tijd heb. Aangezien ik ook nog een hoop foto's heb uit te zoeken, zal dit waarschijnlijk ook verdeeld worden in meerdere blogs.

In ieder geval gaat het erg goed met mij. We hebben een aantal goede regenbuien gehad, maar het is helaas nog lang niet genoeg. We zitten op ongeveer 60-65% van wat we nodig hebben.
Momenteel schommelt de temperatuur hier behoorlijk. Iets meer dan een week geleden hadden we ruim 20-25 graden en een dag later zakte dat naar 5-8 graden overdags. Nu klimt het weer langzaam, maar kunnen we alles verwachten van hagel- of sneeuwbuien tot zonnige lentedagen.

Nu ga ik in ieder geval naar bed. Dus binnenkort verwacht ik weer een echte blog te posten.

Nou, vandaag is het alweer 10 maanden geleden dat ik in Israël aankwam. Ik moet zeggen dat die tijd ook wel omgevlogen is.

Ook deze maand is omgevlogen. Nu was ik natuurlijk al een beetje uit mijn ritme, aangezien ik de eerste week in Nederland was, maar voor de rest ben ik ook weer lekker bezig geweest.
Die spiegels die ik moest maken voor de tafel, was uiteindelijk goed uitgepakt. In plaats van tegels te gebruiken, hebben we een hele mooie glas- en spiegelfabriek ontdekt, die voor een hele goede prijs spiegels voor ons op maat heeft gemaakt.

Vorige week zondag ben ik met Ingeborg (een Nederlandse, die sinds kort ook in Israël vrijwilligerswerk doet) naar Ein Gedi geweest. Ein Gedi is een natuurgebied bij de Dode Zee en tot nu toe nog 1 van mijn favoriete plekken in Israël.
We waren van plan om samen met Adrianne (een Finse, die ook sinds kort in Israël is) te gaan, maar zij kon op het laatste moment niet.
In Jeruzalem was het niet al te warm, dus goed verpakt zijn wij op weg gegaan naar Ein Gedi, waar we, bij het uitstappen uit de bus, ontdekten dat de gevoelstemperatuur rond 25 graden was. Jassen uit en balen dat we geen zwemkleding aanhadden, want je kan daar ook heerlijk zwemmen.









In ieder geval ben ik de vorige keren dat ik hier ben geweest enkel tot de David waterval geweest, terwijl je nog een stuk hoger kan klimmen. Eindelijk ben ik nu voor het eerst helemaal naar boven gegaan en het was het zeker waard. Een geweldig mooi uitzicht over het landschap en de Dode Zee!



Tenslotte zagen we, toen we aan het einde van de middag terug liepen een hele hoop Ibex'en en Rots Hyrax'en. Vooral die laatste vind ik geweldig. Ze zijn heel grappig en heel fotogeniek. Je kunnen je soms ook heel lang aan staren zonder ook maar een spier te verrekken.







Hierna hebben we Left Luggage bij mij thuis gekeken, een geweldige film die heel mooi de gevolgen na de Tweede wereldoorlog bij twee verschillende (1 seculier en 1 orthodox) Joodse families laat zien.

Afgelopen zaterdag zou ik met Tirza, Geraldine (onze receptioniste bij de ICEJ) en Leslie (onze kok) ook nog naar het Dode Zee gebied gaan, maar het is zaterdag flink gaan regenen en we hebben besloten maar niet te gaan. Uiteindelijk ben ik met Tirza nog naar een vriendin (Becki) gegaan. Daar hebben we eerst met een groep van ongeveer 10 man een bijbelstudie gedaan en daarna nog een film gekeken.

Inmiddels regent het behoorlijk door, wat hard nodig is, want tot nu toe is er nog steeds minder dan de helft is dan er normaal tot nu toe gevallen zou zijn.
Over de totale regenperiode (tot eind maart - half april) is dit nog maar 26% van wat er nogmaal aan regen valt en is er nog ruim 400mm nodig.
We zijn dus erg blij met de regen, maar hebben nog erg veel nodig.

Ik heb trouwens nog een 2-tal foto's op mijn vorige blog toegevoegd en is de rest van mijn foto's te zien op http://picasaweb.google.com/mgmaassen

Bezoek aan Nederland en enkele werkzaamheden

Nou, ik ben weer veilig aangekomen in Jerusalem.
Voor degene die het gemist heeft: Ik ben voor de feestdagen naar Nederland geweest.
Niemand wist ervan af, behalve mijn moeder, dus de verrassing was groot toen ik de dag voor Kerst ineens bij oma kwam binnen wandelen.

Door de sneeuw had ik er alleen iets langer over gedaan.
Ik zou op Luik vliegen en daar was het nou net heel hard gaan sneeuwen.
Uiteindelijk heb ik er 22 uur over gedaan voor ik uiteindelijk door mijn moeder op het station van Hoek van Holland opgehaald kon worden en bij mijn oma kon binnen wandelen.

Vervolgens was het een geweldige aaneenschakelijk van verraste gezichten.
Afgelopen donderdag 6 januari ben ik na 2 geweldige weken door mijn moeder en oma afgezet op het vliegveld en ben ik na een zeer voorspoedige reis weer bij mijn thuis is Jerusalem aangekomen.
Ik vond het in ieder geval geweldig om iedereen te zien.

Gister had al een vergadering en vandaag was mijn eerste werkdag.
Alweer lekker bezig geweest met lege waterflessen te vervangen, een werktafel in de keuken te plaatsen, een bureaustoel te repareren en andere dingen.
Morgen ga ik met onze kok (Lesley) op zoek naar spiegels en spiegeltegels. Voor een feest dat bij ons hoofdkantoor wordt gevierd moeten we een grote tafel bedekken met spiegeltegels en dan 3 etages spiegels hierop maken, waarop het eten wordt opgemaakt.
Vervolgens zal ik een constructie moeten maken, waarop de spiegeltegels vast kunnen worden gemaakt, zodat ze stevig op de tafel te plaatsen zijn, maar de spiegels er ook weer vanaf te halen zijn voor opslag.
Donderdag staat een verhuizing op het programma.

Nou dat was het weer. Shalom vanuit Jeruzalem

Ik heb nog 2 foto's toegevoegd aan mijn blog (op mijn foto pagina 5) van mijn reis per bus van vliegveld Luik naar Brussel.

Chanukka, storm en stalagtieten

Hallo allemaal,

Terwijl jullie genieten van de witte landschappen, geniet ik hier nog heerlijk van de zon. Terwijl de temperaturen in Delft overdags rond het vriespunt zitten, halen wij hier nog de 20 graden.

En terwijl in Nederland ongeveer 1-2 weken de Kerstspullen uitgestald staan, hebben wij eind november ons hoofdgebouw al kunnen versieren.
Dat komt doordat het begin december Chanukkah feest was. Dit is een Joods lichtfeest, waarbij ze een Chanukkiah (9 armige kandelaar) hebben en 8 dagen lang elke avond kaarsjes aansteken. Eerst 2 (de officiele Chanukka kaars en een "helper", waarmee de kaarsen aangestoken worden) en op de 8ste dag branden er dus 9 kaarsjes (of lampjes).

Wij hadden dus ook een Chanukkiah staan, maar kleden in verband van dit lichtjesfeest de Ambassade ook aan met wat Kerstversiering. Ook maakten we gebruik van de twee feesten om een open huis te hebben, waarbij mensen uitgenodigd waren om onder het genot van een versnapering en live muziek dit feest te vieren.

Aangezien ik bij de poort stond om de mensen te verwelkomen heb ik geen foto's van binnen, maar dit is hoe het gebouw er van buiten uitzag:





Na afloop gingen we (Ambassade staff en familie) met elkaar uit eten.

 





Vooral het nagerecht zag er super uit



Ook hebben we lootjes getrokken om voor elkaar een cadeautje te kopen twv 25NIS (ongeveer €5,-)
Wim, Pierre en ik hadden alle 3 chocola gekregen.



Op zaterdag 11 december is het heel hard gaan waaien en door de droogte is alle stof en zand opgewaaid. Heel de wereld werd opgeslokt door rood-bruine mist, alleen was het dus geen mist, maar stof en zand. Ook viel er af en toe een paar druppels, maar was dit dan ook meer modder dan water. Alles was een rotzooi, als je ook maar een deur of raam op een kier had kwam de stof al naar binnen. Ook was er veel schade. Takken afgebroken, bomen omgewaaid, schade aan gebouwen.
Gelukkig is het op zondag en maandag vlink gaan regenen en werd alle stof en zand (behalve wat binnen gekomen was) weg gespoeld. We zijn erg dankbaar voor de regen, maar blijf a.u.b. bidden dat er nog meer mag vallen.

In ieder geval ben ik op die zaterdag met Melissa, Esthera (2 collega's) en David (een vriend van mij) naar de Valley of Ela gegaan. Hier versloeg David Goliath en Melissa kende iemand die net bevallen was en haar kind Ela had genoemd. Melissa wilde voor haar dus 5 gladde stenen meenemen.

Op zich was er niet zo heel veel te zien en vanwege het weer zijn we niet te lang gebleven en zijn daarna naar een stalagtieten grot gegaan daar vlakbij.
Hier kregen we een introductiefilmpje over hoe dit gevormd wordt en de verschillende soorten die er zijn. Daarna kregen we een rondleiding waarbij de gids nog van alles uitlegde.
Het was heel indrukwekkend.











Op http://picasaweb.google.com/mgmaassen zijn de rest van mijn foto's te zien.

Nou, dat was weer mijn reportage vanuit Israël.

Dan rest het mij alleen nog jullie hele gezegende feestdagen te wensen. Maak er hele mooie dagen van; geniet van elkaar, geniet van de gezeligheid en het eten, maar boven alles geniet van onze Schepper die voor ons geboren werd als mens!

Doop, toewijding en dankzegging

Terwijl de kachel de kou buiten de huizen in Nederland probeert te houden, hebben wij hier nog steeds warm weer. Temperaturen zijn nu wel een stuk koeler, maar nog steeds zijn ze rond de 25 graden en koelt het nu alleen in de avond af. Zelfs dit weekend wordt er zelfs weer ongeveer 28-29 graden voorspeld.

Terwijl jullie dus zitten te koukleumen, heb ik op 12 november mijn dag (van rond de 30 graden) doorgebracht op het strand.

Het hoofd van de Media afdeling (David Parsons) is getrouwd met een Nederlandse vrouw (José) en samen hebben zij een zoon Jonathan (Joni). Joni werd op 9 november 12 jaar en we hebben dit op 12 november op een strand tussen Ashkelon en Ashdod gevierd tegelijkertijd dat hij die dag gedoopt zou worden.



Na eerst wat gedronken te hebben en nadat de eerste waterratten het water hadden getest...





...vertelde David eerst iets over wat de doop inhoudt. Hierna las José een bijbeltekst voor die zij had gekregen voor Joni als dooptekst.
Hierna kon Joni gedoopt worden, waarna we wat lekker konden eten en drinken op het strand of lekker konden zwemmen.









Het was een hele bijzondere dag en ik vond het heel bijzonder hier bij te mogen zijn. Ik moet wel toegeven dat ik aan jullie moest denken terwijl ik lekker van de zon genoot :)

Eergisteren (25 november) was ook een heel bijzondere dag.
Zoals de meesten van jullie wel weten is de ICEJ, in samenwerking met Yad Ezer L'Haver, al lange tijd bezig met een Holocaust Survivor Home in Haifa; een verzorgingshuis speciaal voor holocaust overlevenden. Terwijl dit gebouw nog verbouwd werd, kwam er een optie om nog een 2e gebouw aan te schaffen en te verbouwen. Tijdens de officiele openingscermonie eind september, hebben wij een cheque kunnen aanbieden, waarmee ook dat gebouw aangeschaft kon worden.

Vandaag was de toewijding van het 1e Holocaust Survivor Home, waarbij de Tora in een mars, onder begeleiding van dans en muziek, naar het Holocaust Survivor Home werd gebracht en de Synagoge werd geopend.


























Ondanks dat het gebouw zelf al officieel geopend was, was dit toch nog een belangrijke gebeurtenis. Ook werd na de toewijding van de Synagoge de start van de verbouwing van het 2e gebouw gevierd.



Dit is (voor ons) een heel bijzonder project, omdat dit niet enkel de Holocaust overlevenden beinvloed, maar dit in heel Israel aandacht krijgt en zelfs internationaal een impact heeft. We kunnen door dit project zo geweldig deze mensen steunen en bemoedigen.
Dankzij de giften die we hebben gekregen, zijn wij in staat geweest deze gebouwen aan te schaffen, maar de renovatiekosten zijn zelfs hoger dan de aanschafprijs. Mocht je dit project financieel willen ondersteunen, neem dan contact met mij op.


Tenslotte had ik gister bij Melissa (werkt bij de Aid department van de ICEJ) samen met 12 anderen een geweldig Thanksgiving diner. Bijna iedereen had zelf iets gemaakt en alles smaakte geweldig!









Na aan het einde van de maaltijd nog keuze te hebben gehad uit 8 verschillende deserts gingen we vol, maar voldaan weer uit elkaar.







Ik heb in ieder geval weer foto's geupload, dus bekijk ze op http://picasaweb.google.com/mgmaassen


Tenslotte nog een belangrijk verzoek. Nog steeds regent het niet in Israël en dit is een groot probleem. Als het voor het eind van november nog niet heeft geregend worden sommige zuivelproducten (zoals melk en boter) zo moeilijk leverbaar, dat de prijzen hiervan minstens 50% omhoog zullen gaan.
Door de droogte daalt het waterniveau van het meer van Galilea (de hoofdbron voor water in Israël) op dit moment ruim 1,5 centimeter per dag en is het al een meter onder het kritieke niveau en zal waarschijnlijk binnenkort het laagste niveau ooit gemeten bereiken...
Tegelijkertijd zijn er weersvoorspellers die geen regen verwachten voor het einde van dit jaar.
Jullie gebed is dus echt hard nodig.
Willen jullie bidden dat God dit land wilt zegenen met regen?