Zo, alweer een druk weekend achter de rug. Zaterdag naar Bram en Liesl in Alkmaar geweest. Liesl is de oprichtster van Grafted, de jongerentak van de ICEJ. Zij is zelf Zuid Afrikaans maar is getrouwd met Bram uit Nederland.
Afgelopen jaar kreeg Bram te horen dat zijn visum niet verlengd werd en zijn Bram en Liesl in Nederland gaan wonen. Ik heb hen leren kennen tijdens mijn eerste reis naar Israël, aangezien dit via Grafted was.
Na een 2e keer met Grafted naar Israël te zijn geweest ben ik mij samen met een aantal anderen in gaan zetten om Grafted op te zetten binnen Nederland. Nu Bram en Liesl in Nederland wonen, kunnen zij zich er volledig op richten om Grafted goed neer te zetten, dus ik ben erg benieuwd hoe dat gaat groeien.
Afgelopen zaterdag hadden we nog een laatste vergadering (met mij erbij tenminste), wat, zoals bij hen gewoonlijk, is voorafgegaan in een heerlijke lunch.
's Avonds ben ik bezig geweest met nog het één en ander regelen voor mijn vertrek, zoals verzekeringen enzo.
Zondag na de kerkdienst ben ik nog even naar de verjaardag van Yannic geweest (een jongen bij mij in de kerk en één van mijn tieners van F-Act), waarna ik samen met mijn moeder naar mijn broer in Dordrecht ben gegaan.
Daar heerlijk uit eten geweest in een geweldig goed restaurant (Amuse genaamd), waarna we onder het genot van een speciaal biertje Gran Torino (een geweldige film met en geregiseerd door Clint Eastwood) hebben gekeken, gevolgd door Old Dogs (een erg vermakelijke humorfilm met John Travolta en Robin Williams).
Tenslotte hebben we de nacht daar doorgebracht.
De volgende ochtend een lekker ontbijt, verzorgd door mijn broer, met o.a. warme croisantjes en Amerikaanse pancakes.
Om iets na 12 uur ben ik naar Breukelen gereden om de begravenis van Raymond Shaw bij te wonen.
In 2005 hebben we met z'n 15en uit onze kerk voor 2 weken bij de familie Shaw in Durres, Albanië, gewoond om het gebouw waar ze in woonden (wat ook het kantoor van de stichting is waarvoor zij werkten) wat op te knappen. Daarnaast hebben we o.a. ook op straat bij kinderen kunnen evangeliseren en een nacht bij een soort kinderkamp doorgebracht.
Vorig jaar zijn ze al naar Nederland verhuisd, na problemen met hun visum voor Albanië en afgelopen dinsdag is Raymond dus onverwachts overleden door een hartstilstand.
Het was erg fijn om zijn vrouw Wilna en vooral ook hun kinderen; Mark, Miriam en Jasmine weer te zien, al zij het onder vervelende omstandigheden.
Na de begravenis en condoleren ben ik naar Vlaardingen gereden om met mijn oud collega's van Dixons te eten. Hier ben ik net ongeveer een uurje van terug ben. Inmiddels is het middernacht geweest en is het dus nog maar 8 dagen tot mijn vertrek...
